Saturday, April 12, 2008

အမွတ္တရ ေက်ာင္းသႀကၤန္အပိုင္းအစ

ကေလးေတြက ေရစပက္ေနၿပီေလ..
ထိုင္းမွာက သႀကၤန္ကို ကေလးေတြနဲ႕ စၾကတယ္။ ဧၿပီ လဆန္းကတည္း က ပက္တတ္ၾကေပမယ့္ ဒီႏွစ္ေတာ့ ထုိင္းဘုရင္ရဲ႕ အမေတာ္ ကြယ္လြန္တာ ရက္ ၁၀၀ ျပည့္လြန္မွ ပက္ၾကေလေတာ့ နည္းနည္း ေနာက္က်သြားတယ္ ထင္ပါ့။ ၁၀ ရက္ေန႕ေလာက္မွ စပက္တာ ေတြ႕ရတယ္။

အမွတ္မထင္ ေရပက္ခံလုိက္ရေတာ့ လန္႕ၿပီး စိတ္တိုသလို ျဖစ္သြားတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္း တခ်ိန္က သႀကၤန္အႀကိဳေက်ာင္းတြင္း ေရပက္ပြဲေလးကို သတိရမိသြားပါတယ္။

တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္ေတြမွာေတာ့ ဟိုးအရင္တုန္းက ေႏြရာသီ ႏွစ္လည္ ေက်ာင္းပိတ္ခါနီး တဦးနဲ႕ တဦး သႀကၤန္အႀကိဳေရပက္တဲ့ ဓေလ့ ရွိေနက်မို႕ အဲဒီမတ္လကုန္ခါနီး ေက်ာင္းသားေတြ ျပန္ခါနီး အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ေရစိုစို ရႊဲေနေလ့ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ထြက္လုိက္ရင္ ေရစိုရႊဲေနၾကတဲ့ ကိုယ္တုိ႕ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တမ်ိဳးတဘာသာ ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေက်ာင္းသားဓေလ့မို႕ ကဲ့ရဲ႕ ျပစ္တင္ခံရျခင္း မရွိပါဘူး။

ဒီလို ေက်ာင္းပိတ္ခါနီးကာလေတြထဲက မွတ္မွတ္ရရ တႏွစ္ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ မတ္လႏွစ္လည္ ေက်ာင္းပိတ္ခါနီးအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ထံုးစံအတိုင္း အဲဒီအခ်ိန္ေတြဆို ဘြဲ႕ေပးအပ္တဲ့ အခမ္းအနားေတြကလည္း တပတ္ေလာက္ ရက္ဆက္ရွိတတ္တာကလား။ အစမ္းေလ့က်င့္ရက္ ၊ တကယ္ေပးတဲ့ ေန႕ နဲ႕ ေက်ာင္းထဲမွာလည္း လူေတြ စည္ကားေနတတ္တဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြပဲမဟုတ္လား။ တရက္ေတာ့ ေနာက္ဆံုး ေက်ာင္းတက္ရမယ့္ ေန႕မွာ အတန္းထဲမွာ အကုန္ေက်ာင္းတက္ဖုိ႕ မွာထားၿပီး ေက်ာင္းသားေတြက ေရခဲတံုးေတြ စိမ္ထားတဲ့ ေရဗူးေတြ၊ ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္ေတြနဲ႕ ေရပက္ဖို႕ ျပင္ဆင္ထားၾကသလို က်မတို႕ မိန္းကေလးအုပ္စုေတြကလည္း အတန္းထဲမွာ စားဖို႕ ေသာက္ဖုိ႕ လဘက္သုတ္ေတြ အေအးဗူေတြ သယ္လို႕ တေပ်ာ္တပါး ေက်ာင္းကို ေရာက္လာၾကတဲ့ ရက္ေပါ့။

အတန္းထဲမွာ အားလံုးစုထိုင္ ေျပာၾကရယ္ၾက စားၾကေသာက္ၾကရင္း အားလံုး ဘြဲ႕ယူမယ့္လူတြ အျပင္မွာ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကတာေတြကို သြားေငးၾကမယ္လို႕ သေဘာတူၿပီး သြားဖို႕ ျပင္ၾကပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ကိုယ္ေတာ္ေတြက သူတုိ႕ သယ္လာတဲ့ ေရဗူးႀကီးေတြထဲက ေရခဲေတြကို ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ေတြထဲ ထည္႕ေရျဖည့္ၿပီး ေလာင္းပါေတာ့တယ္။ ေရေလာင္းမယ္ ဆိုတာ သိေပမယ့္ ျပန္ခါနီးေလာင္းမယ္ ထင္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ေန ေနတဲ့ က်မတို႕ အုပ္ကို အလစ္ အငိုက္ ေလာင္းလိုက္တာမို႕ အားလံုးေအာ္ၿပီး ေလွခါးကေန ေအာက္ထပ္ကိုေျပးဆင္း။ ေနာက္ ေအာက္ထပ္က ဒီ့ျပင့္ အတန္းသားေတြကလည္း သူတုိ႕အခန္း၀က ေလာင္း ၊ ေနာက္ကလဲ လိုက္ပက္နဲ႕ ေျပးဟယ္လႊားဟယ္ေတြ ျဖစ္လို႕၊ ေနာက္ ဓါတ္ပံုရုိက္ေနတဲ့ ကြန္ဗို႕ေရွ႕ဖက္ထိ ေျပးတဲ့လူက ေျပး ေရလိုက္ပက္သူက ပက္နဲ႕ ေတာ့္ေတာ့ကို ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ ျဖစ္ေနၾကခ်ိန္ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္….ဓါတ္ပံုရိုက္ေနတဲ့ မိသားစုနားကို က်မက ေရာက္သြားခ်ိန္မို႕ အရွိန္ေလွ်ာ့လုိက္တဲ့အခ်ိန္……ေနာက္က ေရလိုက္ပက္တဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းကလဲ အရွိန္ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တဲ့ က်မကို မွီၿပီဆိုၿပီး အားရပါးရ ေရထည့္ထားတဲ့ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္နဲ႕ လွမ္းအပစ္လိုက္… ဟားဟား ဘြဲ႕ယူမယ့္ အမႀကီးတေယာက္ရဲ႕ အေဖဆီကို တည့္တည့္ ေရာက္သြားပါေလေရာ…. တကယ္က ေပ်ာ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ လုပ္ထည့္လိုက္တာမို႕ သူတပါးကို ထိခိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မေတြးမိခဲ့ၾကပါဘူး။ စိတ္ဆိုးၿပီး ေဒါသတႀကီးေအာ္လိုက္တဲ့ အဲဒီဦးေလးႀကီးကို ဘယ္လို ေတာင္းပန္ရမလဲမသိပဲ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ ရပ္ေနတဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းရယ္၊ ေျပးရင္းလႊားရင္း ေရာက္လာၾကတဲ့ က်မတို႕ သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရယ္ အားလံုး မ်က္ႏွာ ငယ္ငယ္ေလးေတြကို ျမင္ေနရတယ္။ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္လို႕ ေျပာေနရင္း အရမ္းကို အားနာခဲ့ရတဲ့ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ႏုိင္မယ ္မထင္ပါဘူး။ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ခန္းမထဲကို ခုလို စိုရႊဲေနတဲ့ အ၀တ္အစားနဲ႕ ဘယ္လုိ၀င္မလဲ ၊ ေနာက္ ဘယ္လို ဆက္ျဖစ္လဲ မသိေတာ့ပါဘူး။

အမွတ္မထင္ေရပက္ခံလုိက္ရတိုင္း၊ ကုိယ္တုိင္ လန္႕မိၿပီး ေဒါသထြက္မိတဲ့အခ်ိန္ေရာက္တုိင္း အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ အဲဒီတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အဲဒီဦးေလးႀကီးကို ျပန္သတိရမိဆဲပါ….


အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ က်မအတြက္ ေက်ာင္းသႀကၤန္ေတြနဲ႕ ဆံုေတြ႕ရတဲ့ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေနာက္ဆံုးရက္လဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ့ ေက်ာင္းသႀကၤန္ေလးေတြကို ခုေနာက္ပိုင္း မ်ိဳးဆက္ေတြ ရရွိပါရဲ႕လားလို႕လဲ ေတြးမိေနပါတယ္။ တကယ့္ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္ပြဲကို အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ဆင္ႏြဲခြင့္ ရၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလွ်က္……

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

5 comments:

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

အမေရ .. အဟား ေက်ာင္းသားဘ၀ရဲ့ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကေတာ့ ဘာနဲ့မွ လဲမရေအာင္ပဲေနာ္ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ဘ၀ေတြကို ဓါးျပတိုက္ယူသလိုယူခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရကို သိပ္မုန္းတာေပါ့ ။

M.Y. said...

..မိန္းကိုေရာ..သႀကၤန္ေရာ..ေက်ာင္းမွာေရပက္တာေရာ…
လြမ္းသြားျပီ..

Tin said...

နွစ္ လ ရာသီ အလီ လီ
ဘယ္လို ပင္ ေျပာင္း ခဲ့ ေျပာင္း ခဲ့
္တို ့ ေတြ အား လုံး အသက္ေတြႀကီး ခဲ့ ေပမဲ့
မေျပာင္းလဲဲဲ တ့ဲ
အၿမဲ ႄကုံ ေတြ ့႐
န ု ပ်ဳိ လွ ပ
ဒို ့ဒုကၵ က... လြတ္ ႐ာ နတၳိ
ေဆး မ႐ွိ။
ႏွစ္သစ္မွာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ....:D

Htoo Myat said...

ဆြတ္ပ်ံ႕ လြမ္းေမာဖြယ္ သၾကၤန္ ေႏြေန႔မ်ားေပါ့ဗ်ာ...

Min Min said...

တီ.. ကၽြန္တာ္တို႔ ဘ၀ၾကေတာ့ တကၠသိုလ္မေျပာနဲ႔ .. အထက္တန္းေက်ာင္း ဆိုတာ ဘာရယ္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းသိခြင့္မရပါဘူးဗ်ာ.. သၾကၤန္ေရပတ္ဖို႔ မေျပာႏွင့္ေတာ့