Sunday, July 29, 2012

သတိတရ (ငယ္ငယ္တုန္းက My Ideal)


                                                      ဓါတ္ပံုကို ဒီက ယူပါတယ္။
လူတိုင္းမွာ ငယ္ငယ္တုန္းက အတုခုိးစရာ စံျပထားစရာ အားက်စရာ လူပုဂၢိဳလ္တေယာက္ေတာ့ ရွိခဲ့မွာပါပဲ။
တခ်ိဳ႕ေတြက ကိုယ့္အမိ အဖ အကို အမ ဦးေလး စသျဖင့္ေပါ့။
က်မ ငယ္ငယ္တုန္းက ၆ တန္းႏွစ္ေလာက္မွာေတာ့ စံျပထားစရာ အတုယူစရာ တေယာက္ကို စိတ္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
အသက္ ၁၁ ႏွစ္ ၁၂ အရြယ္ေကာင္မေလးတေယာက္က အဲဒီအခ်ိန္က အသက္ ၁၆ ႏွစ္ေလာက္ အမႀကီးတေယာက္ကို အေတာ္အားက်ခ်စ္ခင္ခဲ့ဘူးတယ္။
အဲဒီအမႀကီးက က်မရဲ႕ အမ၀မ္းကြဲနဲ႕ အတန္းတူ။ သူတို႕ ၁၀ တန္းေအ ခန္းကို အမ၀မ္းကြဲကခဏေခၚသြားရင္း သူ႕ကို စျမင္ဖူးခဲ့တာ။ ပိန္ပိန္ပါးပါးအသားျဖဴျဖဴ မွာ ႏွာတံေပၚေပၚေလးနဲ႕ အမႀကီးက စာလဲေတာ္တယ္လို႕ သိခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းေကာင္စီမွာ အ၀ါအသင္းကုိယ္စားျပဳ နဲ႕ မဲေပးရတဲ့အထဲ အဲဒီအမႀကီးပါလာလို႕ မဲထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ပဲ အဲဒီအမႀကီးကို ရုပ္ကလဲေခ်ာ စာကလဲေတာ္လို႕ ဘယ္လိုခ်စ္မိမွန္းမသိ အားက်မိမွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာ။ သူ႕ညီမတေယာက္ရွိတာ တႏွစ္ႀကီးတႏွစ္ငယ္ေပမယ့္ အမႀကီးနဲ႕ အတန္းတူေနတာ လဲ ဘာလို႕လဲ သိခ်င္ေနေသးတယ္။ အဲဒီအမက်ေတာ့ အမႀကီးေလာက္ မေခ်ာဘူး။ ေနာက္သူ႕မွာ ေမာင္ေလးတေယာက္ရွိတာ။ က်မတို႕ အထက ၁ ေက်ာင္းနဲ႕ နီးေတာ့ သူတုိ  ႕ေက်ာင္းတက္လာရင္အလယ္တန္းေဆာင္ေတြဘက္က ျဖတ္သြားတာမို႕ ေန႕တုိင္းေစာင့္ၾကည့္တာပဲ။ 


သူ ဆယ္တန္းေအာင္သြားေတာ့ ဂုဏ္ထူးေတြ တသီႀကီးပဲ။ အဲဒီေခတ္က ေဒသေကာလိပ္ေခတ္ဆုိေတာ့ သိပၸံသခ်ာၤတြဲ ယူတယ္လို႕ အမ၀မ္းကြဲကေျပာတယ္။ က်မအိမ္နဲ႕ တအိမ္ေက်ာ္က အကိုႀကီးနဲ႕လဲ အခန္းတူတူပဲလို႕ သိရေတာ့ သတင္းသြား သြားေမးမိတယ္။ သိပ္ေတာ့ မေတြ႕ေတာ့ဘူးေပါ့။

အဲဒီ ေဒသေကာလိပ္မွာလဲ ဆံပင္ရွည္ရွည္နဲ႕ သူက နာမည္ႀကီးပဲ။ ေျပာရရင္ နာမည္ကလဲ ရိုးရိုးေလးနဲ႕ လွတယ္။ စာလဲေတာ္ ေခ်ာလဲေခ်ာ ဆိုေတာ့ အကိုႀကီးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ဆုိပဲ။ ဒီၾကားထဲ အကို၀မ္းကြဲေတြကိုလဲ အဲဒီအမႀကီးကို ႀကိဳက္ၾကပါဆိုတာ လိုက္ေျပာရတာလဲ အေမာ။ ဒုတိယႏွစ္ေလာက္က်ေတာ့ သူ႕လိုပဲ စာေတာ္တဲ့အကိုႀကီးတေယာက္နဲ႕ တြဲေနၿပီဆုိတာ ၾကားေတာ့ ျမင္ဖူးခ်င္လိုက္တာ။ သူလက္ခံလိုက္တဲ့ အကိုႀကီးက ဘယ္လိုပံုမ်ားလဲေပါ့။ အဲဒီအကိုႀကီးနာမည္ကလဲ အေတာ္လွတယ္။ ေယာက္်ားေလး နာမည္ထဲမွာ လွၿပီးခန္႕တဲ့နာမည္ပဲ။ ခုထိလဲ အဲဒီနာမည္ အေတာ္ႀကိဳက္မိတုန္း။ 


ဒီလိုနဲ႕ အဲဒီအကိုႀကီးေရာ အမႀကီးေရာ စက္မႈတကၠသိုလ္၀င္သြားတာ ။ စက္မႈတကၠသိုလ္မွာလဲ သူတုိ႕ အတြဲ႕ နာမည္ႀကီးပဲလို႕ ေျပာသံၾကားတာပဲ။ ေနာက္ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ လက္ထပ္တာ ။ အကိုႀကီး ႏုိင္ငံျခားကို ထြက္တာ .. သတင္းေတြက စံုစမ္းေနတာပဲ။ ကိုယ္ကလဲ သူ႕ကိုသာ အားက်တာ သူ႕လို အင္ဂ်င္နီယာလဲ မျဖစ္ခဲ့ရပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ ေ၀း ေ၀း သြားတယ္ ေျပာရမယ္။ ဒါေပမယ့္ အသိစိတ္ထဲေတာ့ သူ႕ကိုမွတ္မွတ္ရရရွိတုန္း။ သူနဲ႕လဲ တခါမွ စကားမေျပာျဖစ္ ခင္လဲ မခင္ခဲ့ပါဘူး။


ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းဆက္တက္ျဖစ္ေတာ့ အေဆာင္မွာ ပုသိမ္သူခ်င္း အတူေနရတဲ့ အမက အဲဒီအမႀကီးနဲ႕ ယူလိုက္တဲ့အကိုႀကီးရဲ႕ ညီမတေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအမနဲ႕လဲ အေတာ့္ကို တြဲမိၿပီး ဆိုးတုိင္ပင္ ေကာင္းတုိင္ပင္ ဆုိေတာ့ အဲဒီအကိုႀကီးနဲ႕ အမႀကီးမွာ သားတေယာက္ရတာက အစ သိခဲ့ရတာပဲ။ ေနာက္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေက်ာ္ပိုင္းေရာက္ေတာ့့ ေက်ာင္းလဲဆက္တက္မရေတာ့အေျခအေနမွာ အိမ္က ဆိုင္မွာပဲ ထုိင္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ အဲဒီအကိုႀကီးရဲ႕ ညီမ အငယ္ဆံုးနဲ႕ တခါ ဆက္တြဲမိၾကျပန္ေရာ။ အဲဒီလိုနဲ႕ ဒီမိသားစုနဲ႕ ခင္ေပမယ့္လဲ အမႀကီးနဲ႕ အကိုႀကီးကို တခါမွ မဆံုျဖစ္ဘူး။

တေလာက အဲဒီအကိုႀကီးရဲ႕ ညီအငယ္ဆံုးမိန္းမနဲ႕ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဆံုရတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြ လိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ အကိုႀကီးရဲ႕ ေဖ့ဘြတ္စာမ်က္ႏွာကို သြားေတြ႕တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အားက်ခဲ့ရတဲ့ အမႀကီးကို အေျပးအလႊားလိုက္ရွာရတယ္။ ဓါတ္ပံုတပံုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေပ်ာက္သြားတဲ့ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတဲ့ ေဆြမ်ိဳးတေယာက္ကို ေတြ႕ရသလိုပဲ ၀မ္းသာအားရၾကည့္မိတယ္။ အသက္အရြယ္အရ ၅၀ေက်ာ္တန္းဆိုေတာ့ နည္းနည္း၀ေနတာကလြဲလို႕ အရင္လိုပါပဲ။ ၾကည့္လို႕ ေကာင္းတုန္း။ သူတင္ထားတဲ့ပံုက ခ်န္ဂီေလဆိပ္မွာ ထုိင္ေနတဲ့ပံုေလး၊ ၾကည့္လို႕ေတာင္ မ၀ဘူး။ ခဏခဏၾကည့္မိတယ္။ အဲဒီအမႀကီး သိပ္ကံေကာင္းတယ္ေပါ့။ အကိုႀကီးကိုလဲ ေသခ်ာခုမွ ပံုေတြထဲ ၾကည့္ရတယ္။ အျပင္မွာ တခါမွေသခ်ာမဆံုျဖစ္ဘူး။ သူတို႕စံုတြဲကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ တခါတေလ ျမင္ဖူးတာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ အမႀကီးနဲ႕အေတာ္လုိက္ဖက္ညီတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ အကိုႀကီးက သူ႕သားနဲ႕ ညီအကိုလိုပဲ။ 

ကိုယ္ငယ္ငယ္တုန္းက အားက်ေလးစားခဲ့ရတဲ့ အမႀကီးဘ၀က ခုထိ သာယာေနတာျမင္ရတာ ၀မ္းသာလိုက္တာ။ ကိုယ္နဲ႕လံုး၀သိကၽြမ္းျခင္းမရွိပဲ လူတေယာက္ကို မွတ္မိသိရွိေနတာ။ အားက်ေလးစားေနတာမ်ိဳး ရွိတယ္ဆိုတာ ထူးေတာ့ ထူးဆန္းသလိုပဲ။ သူမ်ားေျပာရင္ေတာ့ သိပ္ယံုမိမယ္မထင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေတြ႕ဆိုေတာ့လဲ ေျပာရတာ အားရ၀မ္းသာရွိလိုက္တာ။ အခု ဆက္သိခ်င္ေနေသးတာက သူ႕ရဲ႕ညီမနဲ႕ ေမာင္ေလးေရာ ဘယ္လိုဘ၀အေျခအေနေတြလဲ သိခ်င္ေသးတယ္။ သူတုိ႕လဲ စာေတာ္တဲ့အထဲ ပါခဲ့တဲ့လူေတြပဲ။ သူ႕ေမာင္ေလးက က်မ ကိုးတန္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း တပ္ရင္းမႈးသမီးကို ႀကိဳက္ခဲ့ေသးတာေတာ့ မွတ္မိသား။ ဒါေပမယ့္ ၈၈ ၿပီးခါစ က်မ ဒီမုိကေရစီေရး တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ေနတုန္းအခ်ိန္က အဲဒ္ီတပ္ရင္းမႈးသမီးက ဗိုလ္ႀကီးတေယာက္နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ပုသိမ္မွာ ျပန္တာ၀န္က်ခဲ့တာ ဆုိေတာ့ အဲဒီအကိုႀကီးလဲ ဘယ္သူနဲ႕ ရတယ္မသိ။ 

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ေဖ့ဘြတ္လိုက္ၾကည့္ရင္း အမႀကီးကိုျမင္လုိက္ရေတာ့ မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္တာနဲ႕ ေရးထားလိုက္တာ။
သူကေတာ့ သူ႕ကို အားက်ေငးေမာဖူးတဲ့ မိန္းမတေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ဆုိတာ။ သူ႕ကို အားက်ၿပီး စာက်က္ျဖစ္တာ၊ သူ႕ပံုစံမ်ိဳး အတုခုိးေနထုိင္မိတာ ဘယ္သိႏိုင္ပါ့မလဲ။ ခုလိုသတိတရ စာတေစာင္ေပတဖြဲ႕ေရးေနတယ္ဆုိတာလဲ ဘယ္သိမလဲေနာ္။
အမႀကီးေရ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕တဲ့ဘ၀ကို ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ပါေစ။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

8 comments:

Thandar Lwin said...

ဟုတ္တယ္ အမ .က်မ မွာလဲ အဲလို ရွိခဲ့ဖူးတယ္ ။ အမ စိတ္အစြဲအလန္း ၾကီးတယ္ထင္တယ္ ။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေတာက္ေလွ်ာက္သာယာေနတဲ့ ဘ၀ တခု ကို ဖတ္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာပါ ။

mstint said...

ဘဝမွာအမွတ္တရ မွတ္တမ္းေလးတစ္ပုဒ္ေပါ့ ညီမေရ။ ဖတ္ရတာစိတ္ၾကည္ႏူးစရာပါ။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ျမတ္ပန္းႏြယ္ (Myat Pan Nwe) said...

အစ္မေရ...

ကိုယ္နဲ႕လံုး၀သိကၽြမ္းျခင္းမရွိပဲ လူတေယာက္ကို မွတ္မိသိရွိေနတာ။ အားက်ေလးစားေနတာမ်ိဳး ရွိတယ္ဆိုတာ ညီမ ယံုလည္းယံုတယ္။ ၾကံဳလည္းၾကံဳဖူးတယ္။ ညီမတုန္းကေတာ႔ မေနႏိုင္တဲ႔အဆံုး မိတ္ဖြဲ႔ပစ္လိုက္တယ္။ မိတ္ေဆြျဖစ္တာ အေတာ္ေလးၾကာမွာ အဲဒီအေၾကာင္းေတြကို ျပန္ဖြင္႔ေျပာျဖစ္လိုက္တယ္။ သံုးေလးႏွစ္ေလာက္ ေအာင္႔ထားတာေတာင္ ေနရ ေတာ္ေတာ္ခက္ပဲ။

အခု အစ္မက ႏွစ္ေတြေတာင္ ဆယ္ခ်ီေနၿပီေနာ္။ ဖြင္႔ေျပာလိုက္ပါလား.. အသည္းယားလြန္းလို႔ပါ။

ခင္မင္စြာျဖင္႔
ျမတ္ပန္းႏြယ္

richelle co said...

Hi, very Interesting blog you have here... It would be my pleasure if you visit my website too. Here's the link
http://ads.com.mm/?cid=4fe2db67e4b0d19a0f5e0b1e&utm_campaign=ads_mm_lb_blog_riche&utm_so

Mary Grace said...

Hi looks so impressive and interesting blogs, come and visit us back too:
http://motors.com.mm/?utm_campaign=mot_mm_lb_blog_mgesc&utm_source=mot_lb_blog&utm_medium=lb_blog

Anonymous said...

အစ္မႀကီးေၾကာင့္ အစ္မခမဇ စာတစ္ပုဒ္ျပန္ေရးျဖစ္တာေပါ့


စင္စင္

rose of sharon said...

အဲဒီအမၾကီးက မခင္မင္းေဇာ္လိုေခ်ာမွာေသခ်ာတယ္...

ခင္မင္းေဇာ္ said...

မယ္သန္.. မွတ္မွတ္ရရ ရွိလြန္းတာပါညီမရယ္။
တီတင့္...ေမတၱာၿခံဳ လံုတယ္ေနာ္။
ျမတ္ပန္းႏြယ္.. ေ၀းေ၀းက သာလြမ္းပါမည္ ညီမေရ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မိတ္ဆက္ဖုိ႕ စိတ္မပါခဲ့ဘူး။ အမ စိတ္ရင္းက နာမည္ႀကီးေတြ ဘာေတြဆိုရင္ မဆက္စပ္ခ်င္ မသိခ်င္ဘူး ေ၀းေ၀းေရွာင္တတ္ခ့ဲတယ္။
စင္စင္... ဘေလာ့ကို ဘာကစေရးရမလဲ စဥ္းစားမရတာ ၾကာၿပီ။ အဲဒီေန႕က မေနႏုိင္တာနဲ႕ ေရးျဖစ္သြားေရာ ။ အခုေတာ့ သတိတရ ေတြ ေရးခ်င္တာ မ်ားလာၿပီ။
ေဖာေရ.... အမႀကီးက မခင္မင္းေဇာ္ထက္ အမ်ားႀကီး သာတယ္ညီမရဲ႕။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္ ခင္မင္းေဇာ္