Monday, March 10, 2014

ေရာက္တတ္ရာရာ

                                              အေတြးေတြက မိုးတိမ္ပမာ
                                         ေလႏွင္ရာ ေ၀့၀ဲ ေရာက္တတ္ရာရာ
မနက္က ကုလားဆုိင္ကေန အမဲသား ကီလို၀က္ ၀ယ္တယ္။ အမဲသားကို ကိုယ္တုိင္က မႀကိဳက္ေပမယ့္ သားက ႀကိဳက္ေတာ့ သူစားဖို႕ ခ်က္ဦးမယ္ဆိုၿပီး ၀ယ္တာပါ။ အသားကို မေရြးတတ္ေတာ့ ေကာင္းတာေလးပဲ ထည့္ေပးပါဆိုၿပီး ေျပာလိုက္တာ အိမ္မွာ ခ်က္ေတာ့ ခဏေလးနဲ႕ နူးသလို အသားက အေတာ္ေကာင္းတယ္။ သန္႕ေနတာပဲ။
တခ်ိန္တည္းပဲ ငါးဖယ္ ငါးဆုပ္ ၀ယ္တယ္ ဗမာဆုိင္ကပါ။ ခါတိုင္း ၀ယ္ေနက် ဆုိင္ကို မသြားျဖစ္ေတာ့ပဲ လမ္းေဘးမွာ ဗန္းေလးခ် ငါးဖယ္ေတြကို လွီး ေနတဲ့ ကိုယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားကိုပဲ အားေပးပါေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ၀ယ္လာခဲ့တာ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ငါးဖယ္ကို ေထာင္းဖို႕ ဆံုထဲ ထည့္ တခ်က္ေထာင္းလိုက္ကတည္းက ငါးဖယ္ျခစ္ မဟုတ္ဘူးလို႕ သိလိုက္တယ္။ ဘယ္လိုမွ မေစးဘူး။ ဘာငါးနဲ႕ အင္ရိုက္လိုက္သလဲေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ စိတ္ထဲ အေတာ္ေဒါသထြက္လုိက္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတခါပဲ ရမွာေပါ့။ ဘာလို႕ တနပ္စားပဲ လုပ္ခ်င္ရလဲ လို႕ ေတြးရင္း ႀကီးပြားေရး စီးပြားေရးေတြမွာ မသမာတဲ့နည္းသံုးတာ။ ေစတနာ မသန္႕တာေတြဟာ အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္လုိ႕ ေတြးမိတယ္။ ငါးဖယ္ငါးဆုပ ္ကီလို၀က္ဘိုးဟာ က်မအတြက္ ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ သူ႕အတြက္ အသံု၀င္ခ်င္လဲ ၀င္သြားႏုိင္မွာပါလို႕ စိတ္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္တယ္။ ဘာသာ လူမ်ိဳးက အေရးမႀကီးဘူး စိတ္ ထားကသာ အေရးအႀကီးဆံုးပါပဲ။ (ငယ္တုန္းကဆို နင္ဘာလို႕ အတုလုပ္ေရာင္းလဲ လို႕ ခ်က္ခ်င္းျပန္သြားေျပာပစ္မွာ)

အဲလို ေတြးမိေတာ့ တခ်ိန္က မွတ္ထားတာေလးေတြ အစီအရီ သတိရလာတယ္။

ျဖစ္စဥ္ (တစ္)

၂၀၀၈ တုန္းက ေနာ္ေ၀း ေရာက္ေနတုန္း လစာကို ေနာ္ေ၀းခရိုနာနဲ႕ ထုတ္ေတာ့ ထိုင္းကို ျပန္မယ့္ လူႀကံဳလဲ ရွိတာနဲ႕ စာအိတ္ထဲ ခရိုနာ အရြက္ႀကီးကို ေသခ်ာ ပိတ္ စာအိတ္ေပၚ နာမည္တပ္ၿပီး ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ ေယာက္်ားဆီကို ေရာက္ေတာ့ အေၾကြေတြ ျဖစ္ေနေရာ။ အံ့ၾသစရာ မ်က္လွည့္တတ္ပံုပဲ။

ကိုယ့္အျဖစ္နဲ႕ႏိႈင္းယွဥ္ရင ္ေနာ္ေ၀းက ျပန္လာေတာ့ ထိုင္းက ရဲေဘာ္ေတြကို ခင္ရာမင္ရာ သူတုိ႕မိတ္ေဆြေတြက ေပးလုိက္တဲ့ မုန္႕ဖိုးေတြ လက္ေဆာင္ေတြကို စာရင္းလုပ္ သူ႕ စာအိတ္ေတြအတိုင္း ေသခ်ာထည့္ ပိတ္ၿပီး ျပန္ေရာက္တာနဲ႕ ေျခရာလက္ရာမပ်က္ လံုး၀ ဖြင့္ေတာင္ မၾကည့္ပဲ ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။
ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္လံုခဲ့တယ္လို႕ ေျပာရမယ္။ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ အေသးအဖြဲေပမယ့္ ယံုၾကည္မႈကို အလြဲသံုး လုိက္တယ္လို႕ ခုထိခံစားၿပီး မွတ္သားထားလိုက္တယ္။ အဲဒီလူကို ဘယ္လိုမွ မေလးစားႏုိင္ေတာ့ဘူး။

ျဖစ္စဥ္ (ႏွစ္)
အေမရိကားကေန လူႀကံဳေပးလိုက္တဲ့ ေဒၚလာတခ်ိဳ႕ ( အဲဒါလဲ က်မကို ေပးတာမဟုတ္ဘူး ။ ေဆြမ်ိဳးေတြကို ေပးခိုင္းတဲ့ ေငြကို က်မက ဘတ္နဲ႕ စိုက္ေပးထားလို႕ ျပန္ဆပ္တဲ့ ေငြတခ်ိဳ႕) လူႀကံဳေရာက္ေနေသာ္လဲ က်မဆီမေရာက္ဖူး။ ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလုိ။ ေနာက္ေတာ့ ေပးပါတယ္။ ( အဲဒီေငြကို သံုးထားမိတယ္ဆိုလဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း က်မကို ေရာက္တာနဲ႕ မေျပာသင့္ဘူးလား။ က်မက ေမးတာေတာင္ တိတိက်က် မေျပာပဲ အခ်ိန္ဘာလို႕ ဆြဲေနလဲ) အဲဒီလူမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ေငြေရးေၾကးေရး မယံုၾကည္ရ ဆုိတဲ့အထဲ ထည့္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။

ျဖစ္စဥ္ (သံုး)

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က နယ္စပ္က ကိစၥတခုအတြက္ အလႈေငြထည့္ခ်င္တယ္ ။ သူ႕ဆီက ေငြေခ်းထားသူက လကုန္ျပန္ေပးမယ္ဆုိေတာ့ သူက အဲဒီေငြကို သူ႕ကို ျပန္မေပးနဲ႕ က်မဆီက တဆင့္လႈမယ္ဆုိေတာ့ က်မကို ေပးလိုက္ပါလို႕ ေမးလ္ကို စီစီဆြဲ ပို႕ထားတယ္။ လကုန္ေတာ့ ေငြေရာက္မလာဘူး။ က်မက ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ က်မလာရင္ ေပးမယ္ လုိ႕ ေျပာတယ္။ က်မ သူတုိ႕ဆီေရာက္သြားေတာ့ ဘယ္သူနဲ႕ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုျပန္တယ္။ ဒါနဲ႕ မဲေဆာက္ ျပန္လာေတာ့ အဲဒီေပးလိုက္တယ္ ဆုိတဲ့လူနဲ႕ ေတြ႕ ေမးေတာ့ သူနဲ႕ ဘာမွ ထည့္မေပးလုိက္ပါဘူး ျဖစ္ျပန္တယ္။ အဲဒါနဲ႕ ေပးမယ္ဆိုတဲ့လကုန္ ေပါင္း ၂ ခါေက်ာ္ၿပီးမွ ေပးမယ္ဆုိတဲ့ ပမာဏရဲ႕ တ၀က္ကို ရတယ္။ အံ့ၾသစရာ ေတြ႕ရတာမုိ႕ အေတာ္အံ့ၾသခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္။ ဒီလိုလူကို ဘယ္လိုေနရာမွာ ယံုၾကည္မႈ ေပးရမလဲ မသိေတာ့။ ဒီေတာ့ ခပ္ကင္းကင္းေနမွ ျဖစ္မယ္လုိ႕ သတ္မွတ္ရျပန္ေရာ။

ျဖစ္စဥ္ (ေလး)

ႏုိင္ငံျခားမွာေနတယ္။ အေရးႀကီးလို႕ အရင္လုိလို႕ ခဏ စိုက္ေပးထားပါ အသည္းအသန္ ဖုန္းတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္တယ္။ က်မမွာ ေငြရွိတယ္ မရွိတယ္ သူမသိဘူး။ စိုက္ထားေပးလိုက္တယ္ ။ စိုက္ထားေပးၿပီးသကာလ အြန္လိုင္းမွာ ကိုယ့္ကိုမ်ား ဟိုက္ထားသလား ဘေလာ့ထားသလား ထင္ရ တခါမွကို မေတြ႕ေတာ့ဘူး။ ေမးလ္ပို႕ မက္ေဆ့ခ်္ပို႕ အခါခါေတာင္းရ။ ကုိယ့္ေငြနဲ႕ ကူရၿပီး ျပန္ေတာင္ အမ်က္သို ခံရတဲ့ဘ၀။ ဒီလိုလူမ်ိဳးနဲ႕ ေ၀းေ၀းေနပါရေစလို႕ ေျပာရင္း မုန္းၾကရျပန္ေရာ။

ျဖစ္စဥ္ (ငါး)

တျခားတေယာက္အတြက ္ကုန္က်ရမယ့္ေငြ။ က်မတုိ႕ ကုန္က်ေပးလိုက္ေတာ့ ဒီလကုန္ သူတ၀က္စိုက္ပါမယ္လို႕ ေျပာၿပီး လကုန္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ဘာအေၾကာင္းမွ မျပန္ေတာ့။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကိုလိုင္းေပၚမွာ စြာေနတာေတြေတာ့ ေတြ႕ရပါ့။ ေစာ္ကားေနတာေတြေတာ့ ေတြ႕ရပါ့ ။ တကယ္ကူညီရမယ့္လူအတြက္ ပါးစပ္ကေလးနဲ႕ စိုက္ၿပီး ဘာ့ေၾကာင့္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတာင္ မေပး။ ၂ ႏွစ္အၾကာမွာ လိုင္းေပၚကေန ေျပာလုိက္ေတာ့ ေဒါသပုန္ထ။ ေပးမလို႕ ျပင္ေနတာလို႕ ေရး ။ ရန္သူေတြလို မုန္းခဲ့ၾကရတယ္။ ကဲ ..........

ျဖစ္စဥ္ (ေျခာက္)

လူတေယာက္ကို တျခားတေယာက္က အႏိုင္က်င့္ေနတယ္လို႕ ခံစားရၿပီး ၀င္ေရာက္ အမုန္းခံ ကူခဲ့ေပးတဲ့ေနာက္ ကိုယ္နဲ႕ ရန္သူႀကီးျဖစ္ကာ သူတုိ႕၂ေယာက္က ျပန္ခ်စ္ေနၾကျပန္ေတာ့ ... နင္သာ လူမုိက္ ဒုစရိုက္ဟု ရြာမွ ထြက္ခါ ေတာမွာေသသည္လုိ႕ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္ေျပာေနရတဲ့အခါ...........

ျဖစ္စဥ္ မ်ားစြာ...........

ဒီေန႕ထိ က်မတို႕ ကိုယ့္လုပ္အားနဲ႕ ကိုယ္ ရပ္တည္ေနရတာမို႕ (က်မ အမ်ိဳးသားလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က လစာ လံုး၀မရပါ) (ပိုင္ပိုင့္ အတြက္ မုန္႕ဖိုးဆိုတဲ့ ဘတ္ ၁ေထာင္ ၂ေထာင္ကေန ေဒၚလာ ၅၀ ေပါင္ ၅၀ ) ဆုိတာ လက္ခ်ိဳးေရရင္ လက္တဖက္မျပည့္တဲ့ အေရအတြက္ပဲ ရိွတဲ့ အေျခအေနမို႕၊ ေတာ္လွန္ေရးကို လုပ္စားေနတယ္။ အေခ်ာင္စားေနရတယ္၊ အခြင့္ထူးခံ ေဒၚလာစား ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကို က်မၿပံဳးၿပံဳးေလးနားေထာင္ေနရျပန္ပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ က်မကို လိမ္တဲ့ ငါးဖယ္သည္ကို စိတ္ေလွ်ာ့ ေပးလုိက္သလို သူတုိ႕ကိုလဲ စိတ္ေလွ်ာ့ေပးလုိက္တာက အေကာင္းဆံုးလို႕ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ထားရပါေတာ့တယ္။
(က်မဘေလာ့မွာ ပို႕စ္ သံုးရာေျမာက္)
ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

5 comments:

စူးနွယ်လေး said...

၃၀၀ ေျမာက္ ပုိ႔စ္ကို လာဖတ္သြားတယ္ :)
က်မလည္း အဲလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြဆို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး..

Ma Tint said...

'ကိုယ္ကက်ဴး ကိုယ့္ဒူးေတာင္မယံုနဲ႔' တဲ့။ တီတင့္လဲ ႀကံဳဘူးေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာ နားလည္တယ္ ၾကည္ေရ။
Congratulation for post no. 300 :)

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္

ksanchaung said...

ျမန္မာေတြက အလုပ္ကို အလုပ္လို နားမလည္ဘူး။ ေမးသမွ် အကုန္သိတယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ။
ကုိယ္နဲ႔ မဆုိင္တဲ့ ကိစၥလည္း ၀င္႐ႈပ္တယ္။ ဒို႔က မိသားစု၀င္ေတြဆုိတဲ့ စကားကို ေရလဲသံုးတယ္။ စည္းစံနစ္က ပိုအေရးမႀကီးဘူးလား။

ေစတနာထားတယ္ဆိုတာက ပါေသး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲ။ ေအးကြာ။ မင္းေစတနာေတြက ပူေလာင္လြန္းလို႔ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ပါလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ရတယ္။

ျမေသြးနီ said...

ေငြေၾကးနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ လွဴတယ္ဆို ယတိျပတ္ၿပီးမွ ေပးတယ္။ မဟုတ္ရင္ စိတ္ဆင္းရဲရလို႔ အစ္မေရ..။ ျမေသြးလဲ အဲ့ဒီလိုပဲ.. အၿမဲခံခဲ့ရဘူးတယ္။ ေနာက္ဆို... စခ်ဥ္းကပ္လာထဲက မရွီဘူး.. မလြယ္ဘူးေျပာလိုက္တယ္။ မဟုတ္ရင္ ေနာက္ပိုင္းဆို မိတ္ပါပ်က္ရေရာ..။

Kay Thwel said...

ေပါက္ကြဲသံစဥ္ ၃၀၀ း)