ေမတၱာဆံုမွတ္

သူ႕ကို ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ႕ေစာင့္ႀကိဳခဲ့ရတယ္။
(သားဦးတုန္းက ဖိတ္စင္ခဲ့တာကိုး)

သူေရာက္လာတဲ့ေနာက္ ဘ၀ဟာတဆစ္ခ်ိဳးေျပာင္းလဲ ခဲ့ျပန္တယ္။
သူ႕အတြက္ပဲ ဘ၀ျဖစ္လာသလို ထင္ရေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ယံုၾကည္လာခဲ့တယ္။
သူဟာ ခပ္ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သူ႕ဘ၀ကုိ သူ ဖန္တီးတတ္ခဲ့တယ္။
မိခင္ႏို႕နဲ႕ ႀကီးျပင္းလာရာက တႏွစ္သားအလြန္မွာ လံုး၀ ႏုိ႕မစို႕ေတာ့ပဲ ျငင္းဆန္ခဲ့တယ္။
ႏြားႏို႕ပူပူထဲ ေပါင္မုန္႕စိမ္ထားတာကို သူ႕အစားအစာအျဖစ္ သူ႕ဖာသာသူေရြးခ်ယ္ခဲ့ျပန္တယ္။
ေလးဘက္ေထာက္မသြားပဲ ထုိင္ရာကေန ဖင္ေရႊ႕သြားတဲ့အဆင့္၊ အဲဒီကေန လမ္းတန္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။
သြားေပါက္ေနာက္က်တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕သြားေတြကို သူ႕ဖာသာ တုိက္တတ္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ငယ္ငယ္ကပဲ။ ေဘစင္ကို မမွီလို႕ ခံုခုၿပီး သြားတိုက္တတ္တဲ့အရြယ္ကတည္းက အိပ္ယာ၀င္ သြားတုိက္တဲ့အက်င့္ကို သူက နားလည္လိုက္နာတယ္။
ထမင္းကို လက္နဲ႕ မစားတတ္ဘူး။ သူမ်ားလက္နဲ႕ခြံ႕ေကၽြးရင္လဲ မစားဘူး။ သူ႕ဇြန္းနဲ႕ ယူစားရင္လဲ မႀကိဳက္ဘူး။ (အေဖအေမ လဲမရဘူးေနာ္) ေရခြက္ကိုလဲ သူ႕အတြက္သီးသန္႕ထားရတယ္။ သူ႕ေရခြက္ကို ဘယ္သူမွယူေသာက္လို႕မရဘူး။
ပန္းေရာင္ က မိန္းမအေရာင္ဆိုၿပီး ပန္းေရာင္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့အသံုးအေဆာင္ အ၀တ္အစားလံုး၀ မႀကိဳက္ဘူး။
ေနာက္ ေက်ာင္းတက္ရမယ့္အရြယ္မွာ သူတက္မယ့္ ေက်ာင္း…… သူ႕ဖာသာ သူေရြးခ်ယ္တယ္။
၆ ႏွစ္သားမွာ သူ႕ဖာသာသူ စက္ဘီးအေသးေလးကို ခြစီးရင္းနဲ႕ စီးတတ္သြားတယ္။
၇ ႏွစ္သားမွာ သူ႕ကို ကုတင္တလံုး လုပ္ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုတယ္။
၁၀ ႏွစ္သားမွာ အခန္းတခုေပးဖုိ႕ေတာင္းဆုိတယ္။ သူေနမယ့္အခန္းကို သူ႕ဖာသာေရြးခ်ယ္တယ္။
တျဖည္းျဖည္းသူလုပ္ရမယ့္ အရာေတြကုိ သူ႕ဖာသာ ဖန္တီးတာကို သတိထားမိလာတယ္။

သားသား ပိုင္ထူးအံ့

သူမ်ားေတြ ေမြးေန႕ပြဲလုပ္လို႕ လုပ္ခ်င္သလားေမးရင္ အလုပ္ရႈပ္တယ္ မလုပ္ခ်င္ဘူးလို႕ ေျဖတတ္တယ္။
သူ႕တႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ တခါပဲ လုပ္ဖူးတယ္။
သူ႕အတြက္ ေသေသခ်ာခ်ာ ပူဆာဖူးတာက ကြန္ပ်ဴတာတလံုးပဲ။ အဲဒီမွာ VGA ကဒ္ဆိုလား တပ္ေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆုိထားတယ္။
၀ါဆိုလမွာေမြးတာမို႕ ၀ါဆုိသကၤန္းကို သူ႕နာမည္နဲ႕ ႏွစ္တုိင္းကပ္ေပမယ့္ ကိုရင္၀တ္ခိုင္းတာ မရေသးဘူး။ ကိုရင္၀တ္ရင္ဘာျဖစ္မလဲတဲ့။ ကုသိုလ္ရတာေပါ့ ဆုိေတာ့ ခုလဲ ကုသိုလ္ရတာေတြ လုပ္ေနတာပဲတဲ့။ မ၀တ္ခ်င္ဘူးတဲ့။
ပန္းခ်ီၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဆုရခဲ့ဘူးေပမယ့္ ခုေတာ့ ပန္းခ်ီကို လံုး၀ မဆြဲခ်င္ေတာ့ဘူးတဲ့။
ၾကြားတာကိုလဲ သူက မုန္းတယ္တဲ့။ သားတုိ႕ အခန္းမွာ ၾကြားတတ္တဲ့တေယာက္ရွိတယ္။ ဘယ္လိုေတြၾကြားလဲ ေျပာပါဦးဆုိရင္ သူက အိမ္ကေန ကစားစရာေတြ ယူ ယူလာတယ္။ အေခြေတြ ယူယူလာတယ္ တဲ့ အဲဒါမေကာင္းဘူးတဲ့။ သူ႕တုိ႕အရြယ္ခ်င္း ဒါက ၾကြားေနတယ္လို႕ သူက ယူဆၿပီး ျပန္လာေျပာတာေလ။
သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ အစားအစာဆိုရင္ ဒါမ်ိဳး ခဏခဏလုပ္ေပးပါလို႕ ေျပာတတ္ေသးတယ္
သူႀကိဳက္တာေတြက ခ၀ဲသီးေၾကာ္ခ်က္၊ ၀က္သားလံုးေၾကာ္၊ ၾကက္သားေၾကာ္၊ ၀က္သားႀကံမဆုိင္၊ ငါးခူေၾကာ္၊ ငါးျမင္းနဲ႕ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ဟင္း၊ ပုဇြန္ငါးဆုပ္၊ ငါးေပါင္း၊ ၀က္သားေပါင္း၊ ကင္းမြန္အခ်ိဳေၾကာ္ခ်က္၊ ၁၂ မ်ိဳးဟင္းခ်ိဳ၊ ကန္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳ။ အာလူးေၾကာ္၊ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္၊ ထမင္းေၾကာ္၊နံျပားပဲျပဳတ္၊ ဟမ္ဘာဂါ၊ ေပါက္စီ၊ ႏြားႏို႕၊
သူႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္ခ်င္လဲလို႕ ေမးေတာ့ ခဏခဏေျပာင္းလဲတဲ့အေျဖေတြက သူလက္ရွိစိတ္၀င္စားမႈအေပၚ မူတည္ေနတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္လုပ္မယ္လုိ႕ တခါမွမေျပာဖူးဘူး။ ဗုိက္ေတြဘာေတြခြဲရမွာ ေၾကာက္စရာႀကီးတဲ့။
(သူက အသက္ ၅ႏွစ္အရြယ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက အူအတက္ခြဲစိတ္ထားၿပီးသား)
သူ႕အေဖကေတာ့ သူသားကသူလုပ္ရမယ့္အရာကို သူ႕ဖာသာေရြးခ်ယ္တတ္တယ္တဲ့။
အခ်ိန္က်လာရင္ သူေရြးခ်ယ္ပါလိမ့္မယ္တဲ့။
ကိုယ့္ကိုမေလာဖုိ႕ ေျပာတယ္။
ဇူလိုင္လ ၁၆ ရက္ေန႕ က သူ႕ရဲ႕ ေမြးေန႕ေပါ့ ။ အသက္ ၁၁ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။
သူက တခါတေလေတာ့ ဘာလုပ္ရမယ္ ေတြေ၀တတ္သလိုပဲ။ ကရကဋ္ ရာသီဖြားေတြမို႕ ထင္ပါရဲ႕။ (အဲဒီရာသီဖြားေတြက ဘယ္ေတာ့မဆို လမ္း ၂ လမ္းနဲ႕ ေရြးခ်ယ္ေနရတတ္တယ္ဆိုလားပဲ။) အဲဒီအခါေတာ့ သူ ဘာလုပ္သင့္တယ္ ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ မိဘကို အကူအညီေတာင္းတတ္ပါတယ္။
ခုခ်ိန္မွာေတာ့…. သူလမ္းလြဲမသြားဖုိ႕၊ အခ်ိန္မီွ ေစာင့္ၾကည့္တည့္မတ္ေပးႏိုင္ဖို႕ ကိုယ္တုိ႕မိဘေတြက အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ေနရတုန္းပဲေပါ့။
(သူ႕အေၾကာင္းေတြ ေရးပါဦးမယ္)
ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္