Sunday, October 26, 2008

ခရီးသြား မွတ္တမ္း ၁

အဲဒီအေဆာက္အဦးႀကီးမွာ ႏိုဘယ္လ္ဆုေတြေပးတာေလ

ခရီးတခု ထြက္ေနရတယ္။ အလုပ္နဲ႕ သက္ဆုိင္တဲ့ သင္တန္းတခု တက္ဖုိ႕ေလ။ အဲဒီသင္တန္းမတုိင္ခင္ ရံုးခ်ဳပ္မွာ အလုပ္ေတြ ေလ့လာသင္ယူ ကူလုပ္ေပါ့ေလ။ ေအးလြန္းတဲ့ ဥေရာပႏုိင္ငံရဲ႕ ေဆာင္းရာသီ ဆုိေတာ့လဲ အာရွတုိက္သူ အေအးေၾကာက္ က်မအတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲပါတယ္။

ေရာက္ခါစက အိပ္ယာကေန ႏုိးေတာ့ မနက္ ၅ နာရီ ။ အျပင္ဘက္ၾကည့္ေတာ့လဲ မိုးမလင္းေသး။ ဒါနဲ႕အိပ္ေန၊ အိပ္မရ နာရီထပ္ၾကည့္ မနက္ ၇ နာရီ မိုးမလင္းေသး။ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေဘးက ညီမတေယာက္ကို ထႏိႈးၿပီးေမးရတယ္။ ေဆးေဆး မိုးဘယ္အခ်ိန္လင္းလဲေပါ့။ သူက အမ အိပ္ဦး ၈ နာရီေလာက္မွ ထ အေတာ္ပဲတဲ့။

အမ္မေလး ေက်ာကိုပူေနေရာ။ ဒါနဲ႕ ထမင္းတအိုးထတည္ထားလိုက္တယ္။ မနက္လင္းတာနဲ႕ ရံုးတက္ဖို႕အဆင္သင့္ျပင္ရတာပဲကိုး။ ဟင္းခ်က္ဖုိ႕ကလည္း ေအးတဲ့ရာသီဆုိေတာ့ ေလထုသိပ္သည္းေတာ့ အေညွာ္ေတြ လုပ္လုိ႕ မျဖစ္ဘူး ဆိုျပန္တယ္။ ဟမ္ ဒါဆို ဘယ္လုိဟင္းခ်က္စားၾကလဲဆိုေတာ့ ဒီလုိပဲ မိုကၠရုိုေ၀့ဖ္ထဲ အားလံုးေပါင္းထည့္ ခ်က္လုိက္တာပဲတဲ့။ ျဖစ္ရေလ…။

ရံုးကိုေရာက္ရင္ေတာ့ ေကာ္ဖီေသာက္လုိ႕ရမယ္၊ ဆူရွီေတြ စားလို႕ရမယ္ ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ဆူရွီက ေစ်းႀကီးေပမယ့္ ေန႕တုိင္းအလကားစားရနည္းလားေနာ္။ ေန႕တုိင္း ႏွစ္သက္စြာအားေပးတယ္။ ထမင္းစားေတာ့လဲ ဒီလိုပဲ စုစားၾကတာပဲ ။ ရံုးမွာက်မွ ထမင္းအုိးတည္ၿပီး ဟင္းခ်က္တတ္တာကေတာ့ ေယာက္်ားေလး အမ်ားစု။ မိန္းကေလးဆုိေတာ့လဲ သူတုိ႕ ခ်က္တာ ကပ္စားလိုက္တာပဲ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကုိလဲ ႏုိင္ငံျခားရုပ္ရွင္ထဲ ေရာက္ေနသလိုပဲ။ ၀တ္ရတာလဲ အထပ္ထပ္။ လူတုိင္းကလဲ ေျပးေနသလို သြားေနၾကတာပဲ။ ေအာ္.. ရထားခ်ိန္ ကားခ်ိန္ေတြက အတိအက်ကိုး။ အခ်ိန္ေနာက္ကို အမွီေျပးေနတာျဖစ္မယ္။ ရာသီဥတုကေတာ့ မိႈင္းမႈန္ေ၀ ေနတာပါပဲ။ ဘူတာကေန ရံုးကို လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေခၽြးထြက္ေအာင္ လုပ္ရတယ္။ ကားတမွတ္တုိင္ စီးဖို႕ ရွိေပမယ့္ မစီးခ်င္ပါ။ ဒီလုိလမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္ရင္ တေန႕လံုး ရံုးက ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ ထုိင္ေနရမယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲေနာ္။ ေလွ်ာက္ပါတယ္ ေန႕တုိင္း။

ဒီေန႕စေနဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲက ေစ်းေတြ ေရွာ့ပင္းေမာေတြကို ၀င္းဒုိးေရွာ့ပင္ လုပ္ပစ္တယ္။ ၀ယ္ေတာ့မ၀ယ္ပါဘူး။ သူတုိ႕ပိုက္ဆံကို ကိုယ္က ၆ နဲ႕ေျမွာက္ၾကည့္ေနမိတာကိုး။ ကိုယ့္ဆီမွာလဲ ရွိသားေပါ့ ဒီလိုဟာေတြမ်ား ။ ေစ်းသြားသူအခ်င္းခ်င္းလဲ မ၀ယ္ေသးဘူး အမတဲ့။ ေနာက္လေတြ ေလွ်ာ့ေတာ့မွာတဲ့ ။ ခုလဲ ေလွ်ာ့တာရွိေနတာပဲ ၂၅ ရာႏႈန္း ၃၀ ရာႏႈန္း တခ်ိဳ႕ ၅၀ ရာႏႈန္း ဒါကိုေတာင္ မ၀ယ္နဲ႕ဦး ေလွ်ာ့ဦးမယ္ဆုိပဲ။ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္ေပါ့ေလ။
ဥေရာပ ရုပ္ရွင္ထဲ ကုိယ္တိုင္၀င္ေရာက္ေနသလိုလို

ထူးဆန္းတာကေတာ့ စေနဆို ပြဲရွိလုိ႕ ထြက္သလားမွတ္ရတယ္ လမ္းေပၚလူအျပည့္ ေကာ္ဖီဆုိင္ေတြ လူအျပည့္ ။ တနဂၤေႏြဆို ေျခာက္ကပ္သြားျပန္ေရာ။ ေအာ္.. ဥေရာပစတိုင္ ဆိုတာ ဒါပဲကိုးးးးးးးးး။ မွတ္သားလိုက္ရပါတယ္။

ေနာက္တခုက က်မေနတဲ့ အိမ္နားမွာ ဒီႏုိင္ငံရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေနတဲ့ အိမ္ရွိတယ္။ အိမ္ကေလးက ခပ္ရိုးရိုးေလးနဲ႕ သူရံုးတက္ဖုိ႕ လာေခၚတဲ့ ကားေတြကလည္း သာမန္ေတြပါပဲ။ က်မျဖင့္ သူတုိ႕၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ခုထိေတာ့ မျမင္ေသးဘူး။ က်မရံုးသြားခ်ိန္နဲ႕ သူရံုးတက္ဖုိ႕ လာေခၚခ်ိန္ကေတာ့ အၿမဲပဲ တူေနတယ္။ သူတက္တဲ့ ရံုးကလဲ က်မတုိ႕ ရံုးနားမွာပဲတဲ့။

ဒီမွာေတာ့ အ၀ါေရာင္ သစ္ရြက္ကေလးေတြနဲ႕ ေအးစိမ့္တဲ့ ရာသီနဲ႕ ကဗ်ာဆန္ခ်င္သလိုလုိ ရွိေနေပမယ့္ အလုပ္က ည ၈ နာရီေက်ာ္မွ ျပန္ေနရေလေတာ့ အိမ္ကခြာလာတာ ၁ လ ေက်ာ္ေနၿပီ ခုထိ သိပ္မလည္ျဖစ္ေသးပါဘူး။ မနက္ျဖန္လဲ ေနာက္တႏုိင္ငံမွာ သင္တန္းတခု သြားတက္ရဦးမယ္ေလ။ ျပန္လာမွ ဆက္ေရးဦးမယ္။ ခုကေတာ့ ဘ၀ဒုိင္ယာရီေရးဖုိ႕ အခ်ိန္မရေသးဘူးဆိုတာ အေၾကာင္းျပထားတာပါ။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

12 comments:

ေအာင္သာငယ္ said...

ရုပ္ရွင္မင္းသမီးကို ၾကည့္သြားပါတယ္ဗ်ာ။

ဆူရွီးစားေနရတယ္ဆိုေတာ့ အံ့ေတာင္ၾသမိေသးတယ္။ အဲမွာလည္း ဆူရွီးစားၾကတာကိုး။

ထင္းရူးပင္ရိပ္မွာ ႏွင္းေတြနဲ႕ ဓါတ္ပံုတပံုေလာက္ ရိုက္ပါဦး း)

ခင္မင္ေသာ

ေအာင္သာငယ္

TZA said...

အစ္မ၊ အေအးမမိေစနဲ႔ေနာ္၊ ပိုလာဝက္ဝံလိုဝတ္ၿပီးမွ အျပင္ထြက္ေပါ႔၊ သတိေပးတာပါ။ ေရႊအိုေရာင္သစ္ရြက္ေတြ ႐ုိက္ခဲ့ပါဗ်ာ၊ တအားႀကိဳက္တယ္၊ ဒီမွာ႐ိုက္စရာမရွိလို႔ဗ်။

ေမျငိမ္း said...

ဟုတ္ပ.. ငါ့ သယ္ရင္း.. ကိုရီးယားမင္းသမီးေလး က်ေနေရာ.. ခိခိ..ဂယ္ေက်ာတာဘာ...။

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

မိုက္ပ မိုက္ပ ။ အကိုၾကီးက အမရဲ႕ ပံုစံသစ္ကိုၾကည့္ျပီး အခ်စ္ေတြတိုး ရင္ေတြ ခုန္ေနဦးမယ္ .. အဟိ ။

Ko Paw said...

ကုိယ္ေရာင္ကုိယ္၀ါ ေတာက္ပစြာနဲ႔ပါလားဗ်ဳိး။ း-)

ခြန္ျမလိႈင္ said...

အမေရ ဓာတ္ပံုေလးေတြ မ်ားမ်ား ရိုက္ခဲ့ပါေနာ့.. ၿပီးရင္ ခရီးသြား အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြ မ်ားမ်ား တင္ေပးပါဦး လာေမွ်ာ္ေနမယ္...

JulyDream said...

အလြန္ေအးတဲ့ ရာသီ အလြန္ခ်မ္းတဲ့ ရာသီ... မယ္တစ္ရြာ ေမာင္တစ္ၿမိဳ႕ ေနလို႕လဲ မျဖစ္ေတာ့ပါၿပီ... ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ညည္းဆိုေနတယ္ မဟုတ္လား။

M.Y. said...

ရီေနတဲ့ သြား ကေလးေတြက် အေႏြးထည္ျခံဳ ေပးမထားပါလား။

ဗမာျပည္သား said...

ခင္မင္းေဇာ္ ခရီးသြားေနသည္ေပါ့ ဟုတ္လားအမ :)

Moe Cho Thinn said...

ဓာတ္ပုံထဲမွာ ဟိုးအရင္က ခင္ရတဲ႔ အမ ပါပဲ။ ဘာမွ မေျပာင္းလဲဘူး။
ဆက္ေရးပါအုံး။ ေမွ်ာ္ေနမွာ။ အကို မပါဘဲ သြားတယ္ေပါ႔။
ကိုေအးခ်မ္းကိုလဲ ႏွဳတ္ဆက္ပါ၏။

Min Min said...

တူပဲ တူသြားတာ ေလွ်ာက္ေျပာနဲ႔ဆိုျပီးေတာ့၊ ဟီး ဘေလာ့မွာေတာ့ တင္တယ္ း) .. ေပ်ာ္စရာၾကီး .. ဟီး .. ေပးျပန္ေတာ့ဘူး း).. ေရာက္တဲ့လူ မျပန္ရဘူး .. လူဦးေရနည္းတယ္ေလ.. ဆြဲထားဦးမွ.. ဟက္ဟက္.. ဆြီဒင္ေရာက္လည္းဒီဘက္ကို ေဘာ္ဒါေလးေက်ာ္လိုက္ပါဦး း)

Min Min said...

ႏိုဘယ္ဆုေပးတဲ့ အေဆာက္အဦးၾကီးကို ခုမွပဲ ေတြ႕ဘူးေတာ့တယ္။ ၾကီးၾကီးပဲေနာ္.. သားသားတို႔ ဖင္လန္မွာက အဲေလာက္ျမင့္တဲ့တိုက္ဆို ဟီးဟီး Finland Guiness Record ထဲ ဝင္မလား မသိ..