Sunday, July 22, 2007

သမီးရဲ႕ေဖေဖ



(ခါကာဘုိရာဇီ)မိုးႀကိဳး အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ ၊ ေနာက္ က်မရဲ႕ ဘေလာ့ မိတ္ေဆြႀကီး ကိုေမာင္ရင္ ေတာင္းဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသူတဦး နဲ႕ သူမရဲ႕ ဖခင္တို႕ရဲ႕ ေမတၱာဖြဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ ရသစာစုေလးကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေအာက္ပါပံုေလးကေတာ့ က်မတို႕ ပုသိမ္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက မိန္းမအက်ဥ္းေဆာင္ ပံုပါ၊ ပံုထဲမွာ ျမင္ေနရတဲ့ မိန္းကေလး ေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူေတြထဲက တခ်ိဳ႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပံုက (၁၉၉၀) ခုႏွစ္က ခိုးရိုက္ထားတဲ့ ရွားပါးပံုေလးပါ။
မူပိုင္ ခင္မင္းေဇာ္ ျဖစ္ပါတယ္။



သမီးရဲ႕ေဖေဖ


သမီး အငယ္ဆံုးေလး ၁၉၉၀ ခုႏွစ္က အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ အခ်ဳပ္ ၃ လ ရွိေနစဥ္တုန္းကတည္းက က်ဳပ္ သိပ္စိတ္ပူ ေနခဲ့မိတယ္။ ဒီကေလးမက မခံခ်င္စိတ္သိပ္ႀကီးတယ္။ မဟုတ္တာကို ဘယ္ေတာ့မွ ငံု႔မခံတတ္ဘူး။ သူ႔ကို ဘယ္လိုမွ ေျပာရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိေနေတာ့ သူလုပ္ခ်င္တာကို အႏၱရာယ္ကင္းကင္း လုပ္ေနႏိုင္ေအာင္ပဲ အစြမ္းကုန္ ကူညီေနမိေတာ့တယ္။ သူ႔ သူငယ္ခ်င္း ေလးေတြ အိမ္မွာလာတည္းရင္ ကိုယ္က လက္ခံထားၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီေပးေနရတယ္။ ကေလးေတြဆိုေတာ့ ဒီအစိုးရ ဘယ္ေလာက္ထိ ယုတ္မာမယ္။ ရက္စက္မယ္ ဆိုတာကို မခန္႔မွန္းတတ္ ေသးဘူး။ က်ဳပ္ကေတာ့ ေရတပ္ထြက္ စစ္သားတေယာက္ ဆိုေတာ့ သိေနတယ္။ စစ္တပ္ခ်င္း အတူတူ၊ စစ္သားခ်င္း အတူတူ။ တိုင္းျပည္တာ၀န္ ထမ္းတာခ်င္း အတူတူ ၾကည္းတပ္ကမွ ပိုျမင့္ျမတ္တယ္လုိ႔ ခံယူထားတဲ့ သူေတြနဲ႔ ဆက္မေနခ်င္ ေတာ့တာနဲ႔ က်ဳပ္တပ္ထဲက ထြက္ခဲ့တယ္။ တပ္ထြက္ ဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ရမယ္ ဘာကိုင္ရမယ္လည္း သိပ္စဥ္းစားမရတာနဲ႔ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ကားပစၥည္း အေဟာင္းေလးေတြကို မဂိုလမ္းရဲ႔ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းမွာ ခ်ေရာင္း ေနလိုက္ေတာ့တယ္။ အဲဒီ၀င္ ေငြနဲ႔ပဲ က်ဳပ္သားသမီး သံုးေယာက္ကို ေကၽြးေမြးလာခဲ့တာပါ။

က်ဳပ္မိန္းမအေၾကာင္း လာမေမးပါနဲ႔ဗ်ာ။ အငယ္မ သံုးႏွစ္သမီးကတည္းက အိမ္ေထာင္ကြဲသြား ခဲ့တာ။ သူနဲ႔ ကေလးေတြကို ထည့္လိုက္ရမွာ စိတ္မခ်တာနဲ႔ ကေလးသံုးေယာက္လံုး တာ၀န္ယူခဲ့တာ ဒီေန႔ထိပါပဲ။ က်ဳပ္လား ေနာက္မိန္းမ ထပ္ယူျဖစ္မွာ။ က်ဴပ္ကေလးေတြ ကို မိေထြးဆိုတာ မေတြ႔ေစခ်င္ဘူး။ ကိုယ္တိုင္ျပဳစုေပးမယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလြဲလို႔ ဘယ္သူနဲ႔မွ စိတ္မခ်တာ က်ဳပ္ကေလး ေတြကို သိပ္ခ်စ္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။

အခုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရရင္ ရတဲ့ ပါတီကို အာဏာလႊဲေပးမယ္။ စစ္တပ္က စစ္တန္းလ်ားကို ျပန္မွာပါဆိုၿပီး မျပန္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ေလးေတြက ဘယ္ေက်နပ္ပါ့မလဲဗ်ာ။ ဂတိမတည္တဲ့သူ ဘယ္သူ႔ကို မဆို မေက်နပ္ဘူးဆိုတာ ျဖစ္သင့္တာပါ။ စစ္တပ္က မ်က္စိစပါးေမႊးစူးတဲ့ သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးကတည္းက ဖမ္းလိုက္တာ ေသာက္ေသာက္လဲ။ က်ဳပ္သမီးေလးလဲ ပါသြားပါေရာလား။

ပထမတခါက ၃ လပဲျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္တခါက ေဒၚေအာင္္္္္ဆန္းစုၾကည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆု ရတဲ့အခါ မွာ ေက်ာင္းသားေတြ ဆႏၵျပတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေတာ့ သမီးသူငယ္ခ်င္းေတြေရာ သမီးေရာ ေက်ာင္းသားကေလး ေတြ အမ်ားႀကီးအဖမ္းခံရတာေပါ့။ စစ္ခံုရံုးနဲ႔ အျမန္ဆံုး စစ္ၿပီး ခ်လိုက္တဲ့ ေထာင္ဒဏ္က ကေလးေတြနဲ႔ မမွ်ပါဘူး ဗ်ာ။ အနည္းဆံုးေတာင္မွ ေထာင္ဒဏ္ ဆယ္ႏွစ္တဲ့။ က်ဳပ္သမီး ေထာင္ဒဏ္ ဆယ္ႏွစ္ အခ်ခံလိုက္ရတာ ၾကားရေတာ့ အေဖတေယာက္ အေနနဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ ေနရမဲ့ သမီးဘ၀ေလးကို သနားလိုက္တာ။ သမီးတို႔ ကေလးေတြ ကေတာ့ မ်က္ႏွာတခ်က္မပ်က္ဘူး၊ ခပ္တည္တည္ ခပ္မာမာေတြနဲ႔၊ က်ဳပ္သမီးကဆို အေဖ ဘာမွမပူနဲ႔ေနာ္။ အထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သမီးေနႏိုင္ တယ္ တဲ့ ။ သူတို႔ကငယ္ေသးေတာ့ မိဘေတြရင္ထဲကို ဘယ္ျမင္ႏုိင္ပါ့မလဲေနာ္။

က်ဳပ္သမီးနဲ႔ အတူတူ ေထာင္ခ်ခံရတဲ့ သမီးတေယာက္ဆုိ အေဖမရွိဘူး။ သူ႔အေမ ကလည္း နယ္မွာတဲ့။ သူ႔ဦးေလးကပဲ သူ႔ကို လာၾကည့္တာ ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီသမီးေလးကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာလည္း ၀မ္း နည္းတာ အားငယ္တာ မေတြ႔ရဘူး။ ေထာင္ဒဏ္ခ်ၿပီး ေထာင္ထဲကို ျပန္၀င္သြားတဲ့ ကေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီး အျပင္မွာ မိဘေတြက မ်က္ရည္က်ရတယ္။ က်ဳပ္သမီးေလး ေထာင္က်တုန္းက အသက္ ၁၈ ႏွစ္ပဲ ရိွေသးတာ ကလား။ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦးဗ်ာ။ က်ဳပ္ျဖင့္ အဲဒီဆယ္ႏွစ္ ဆိုတာႀကီးကို ျပန္ၿပီး ၾကားေယာင္ရင္း အိပ္မရခဲ့တာ အေတာ္ၾကာတယ္။ က်ဳပ္က က်န္းမာေရးလည္း သိပ္မေကာင္းေတာ့ က်ဳပ္ကုိယ္က်ဳပ္ စိတ္မခ်ဖူးဗ်ာ။ သားႀကီးနဲ႔ သမီးလတ္ကလည္း အိမ္ေထာင္က်သြားေတာ့ က်ဳပ္ကို သိပ္မကူႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔လည္း သူတို႔မိသားစုနဲ႔သူတို႔ မနည္း ရုန္းကန္ေနရတာ မဟုတ္လား။ သားႀကီးဆို ေနဖို႔အဆင္မေျပလို႔ က်ဳပ္အိမ္ပဲ ေခၚတင္ထားတာ။

သမီးကို ႏွစ္ပတ္တခါ ေထာင္၀င္စာေတ႔ြနိုင္ဖို႔ က်ဳပ္ႀကိဳးစားရတယ္။ သူ႔အတြက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေလး ယူသြားခ်င္တယ္။ အထဲမွာ သူမ်က္ႏွာမငယ္ ရေအာင္ေလ။ အိမ္က သားက ေထာင္၀င္စာသြားဖို႔ ၂၀၀၀ ထုတ္ေပးေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္မွာလဲ။ သူကလည္း ဒါ့ထက္ပိုမေပးႏို္င္ဘူး။ က်ဳပ္ကလည္း တေန႔လုပ္ တေန႔စားျဖစ္ေနေတာ့ ခက္ခဲတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပါ့ဗ်ာ။ တေန႔ေရာင္းရတဲ့ ေငြေလးထဲက ထန္းလ်က္ထုပ္ေလး၀ယ္ လိုက္၊ ေျမပဲေလး ၀ယ္လိုက္နဲ႔ တပတ္ ေထာင္၀င္စာၿပီး ေနာက္တပတ္အတြက္ ထပ္ၿပီးစုနဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနတာပဲ။ သမီးေထာင္ထဲမွာ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္ ရလာေတာ့ ေစ်းေရာင္းကလည္း ပါးလာတယ္။ ေစ်းႏႈန္းေတြကလည္း တက္လာလိုက္တာ ေျပာမျပခ်င္ ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။

သမီးကိုေတာ့ ေျပာျပမိေသးတယ္။ ေစ်းေရာင္း မေကာင္းေတာ့ ေထာင္၀င္စာထုပ္က ေသးေသးလာတယ္ သမီးရယ္လို႔၊ အေဖ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ အေဖရွိေန သ၍ေတာ့ ေထာင္၀င္စာထုပ္ မပို႔ႏိုင္ရင္ေတာင္ လူကိုယ္တုိင္ေတာ့ ေရာက္ေအာင္ လာမယ္ သမီးေရလို႔ေပါ့။ သမီးက စိတ္ဓါတ္ၾကံ႔ခိုင္တယ္ ေျပာရမယ္။ ေထာင္၀င္စာ သိပ္မေပး ႏိုင္လည္း ရပါတယ္ အေဖရယ္တဲ့ ၊၊ အထဲမွာ အားလံုး စုစားၾကတာပဲ။ သမီးပံုစံထမင္းလည္း စားႏုိင္ပါတယ္တဲ့ ၊၊ အေဖ လူပဲလာလည္း ရပါတယ္လို႔ ရယ္ရယ္ျပံဳးျပံဳးပဲ ေျပာျပသြားေသးသဗ်ာ။

သမီးေထာင္ထဲမွာေနတာ (၇)ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။ ေနာက္တေခါက္ ေထာင္၀င္စာသြားဖုိ႔ ေလးရက္ပဲ လိုေတာ့တယ္ဗ်ာ။ သမီးေလးကို စိတ္ဓါတ္ ခြန္အား သြားေပးေနတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေန႔ ေစ်းေရာင္းေကာင္း တယ္။ က်ဳပ္ဆီက ကားပစၥည္းေဟာင္း တခုကို ေစ်းသိပ္မဆစ္ပဲ ၀ယ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ သမီးဖို႔ ၀က္အူေခ်ာင္း၀ယ္ထားလိုက္တယ္။ သြားမယ့္ေန႔မွ ေၾကာ္ယူသြားမယ္။

ေနာက္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကို ပစၥည္းတခု ၀ယ္ေရာင္း လုပ္ဖို႔ အၾကံေပးထားတာ သူလုပ္လိုက္တာ ျမတ္တယ္တဲ့။ က်ဳပ္ကို ဂုဏ္ျပဳဦးမယ္တဲ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္ကလည္း ေငြရင္းမရွိလို႔ ကိုယ္တိုင္ မလုပ္ႏိုင္လို႔ ပိုက္ဆံရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို အၾကံေပး ၾကည့္တာပါ၊၊ သူျမတ္တယ္ ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ္လည္း ေျပာျပရက်ိဳးနပ္တယ္ေပါ့။ ေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ သူလိုက္ေကၽြးတဲ့ဆိုင္မွာ စားလည္းစား ေသာက္လည္း ေသာက္လိုက္မိတယ္။ ေသာက္တာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားသြားတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေခါင္းေတာင္မထူႏို္င္ဘူး။ အိပ္ရာထဲကို တြဲပို႔ခံလိုက္ရတယ္။

----------------------------------------------------------------------

ဒီအပါတ္ေထာင္၀င္စာကို အေဖမလာဘူး။ တခါမွ မလာဘူးတဲ့ အမက လာေတြ႔တယ္။ အေဖဘာလို႔ မလာတာလည္း ေမးေတာ့ ဘုန္းႀကီး၀တ္သြားတယ္တဲ့။ သမီးကိုလည္း ဘာမွ မေျပာခဲ့ဘူးအေဖရယ္။ အမကေတာ့ အေဖ မလာႏုိင္လည္း အကိုနဲ႔ အမ တေယာက္တလွည့္ လာမွာေပါ့လို႔ ေျပာသြားတယ္။ အေဖက သမီးကို သံေယာဇဥ္ ျဖတ္ႏို္င္သြားၿပီေပါ့။ အဲဒီေန႔က ေထာင္၀င္စာ ထုပ္ ထဲမွာ ၀က္အူေခ်ာင္းေတြပါတယ္။

သူမ်ားေတြကို အေမေတြက ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔ရင္ က်မလည္း အေမ႔ကို လာေတြ႔ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမက က်မတို႔ အိမ္ေထာင္စု စာရင္းထဲမွာ နာမည္မပါဘူးေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေမက ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔လို႔ မရေတာ့ဘူး။ အေမ့ကို သိပ္မခင္တြယ္မိေပမဲ့ အေဖမလာတဲ့ အခါေတာ့ အေမ လာေစခ်င္တာ အမွန္ပဲ။ အမနဲ႔ အကိုကိုေတာ့ မေျပာရဲဘူး။ သူတုိ႔က စိတ္ဆိုး ေနဦးမယ္။ အေဖကလညး္ ဘာျဖစ္လို႔ ဘုန္းႀကီး၀တ္သြား တာလဲ မသိပါဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ က်မ ေထာင္ထဲမွာ ဇာထိုးပန္းထိုး လုပ္ရေတာ့ ေထာင္ပိုင္ႀကီးက ဆုမွတ္ရက္ေတြ ေပးမွာတဲ့။ ေထာင္အေခၚကေတာ့ ေအကြာ၊ ဘီကြာ ေပါ့။ က်မတို႔ကို ေအကြာေပးမယ္လို႔ ေထာာင္ပိုင္ႀကီး ဦးတင္ေဖက ေျပာထားတယ္။ ေအကြာ သာရရင္ က်မ ဆယ္ႏွစ္က ေလ်ာ့ရက္ ၃ ႏွစ္ နီးပါးရမွာ။ ကဲ က်မေထာင္က လြတ္မွ ဘုန္းႀကီး၀တ္လိုက္ ၿပီးေရာ။

ေထာင္ထဲမွာေနသားက်သြားေတာ့လည္း သိပ္မခက္ခဲ ေတာ့ပါဘူး။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြက စုစုစည္းစည္း ရွိၿပီး လူညီေနေတာ့ ေနရတာ အဆင္ေျပပါ တယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ တူသူေတြနဲ႔ ေနရတာမို႔ အားငယ္စရာလည္း မရွိဘူးေလ။ တခါတရံ စိတ္အခန္႔မသင့္ တာေလးေတြ ရွိၾကေပမဲ့ ေထာင္အာဏာပိုင္နဲ႔ တိုက္စရာ ရွိေနရင္ေတာ့ အားလံုးက စိတ္ဓါတ္ညီၿပီး တသံတည္း ထြက္တတ္တာမို႔ စိတ္ညစ္စရာလည္း လုံး၀မရွိ။ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႀကီးသူေတြ၊ အေတြ႔အႀကံဳစံုသူေတြ ဆီက ဗဟုသုတေတြ ေလ့လာ ဆည္းပူးရင္းနဲ႔ အခ်ိန္က ကုန္မွန္းမသိ ကုန္သြားလိုက္တာ ၊ က်မ ေထာင္သက္ (၇) ႏွစ္ေက်ာ္ လာတာကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဘာမွ မဟုတ္ေတာ့ သလိုပါပဲ။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ အားေပးရင္း၊ အျပင္က သိလာတဲ့ သတင္းေလးေတြ ဖလွယ္ရင္း ေမွ်ာ္လိုက္ရတဲ့ လႊတ္ေတာ္ ဆိုတာလည္း ခဏခဏပါပဲ။ ရိုးရိုး အက်ဥး္သူတေယာက္ဆိုရင္ ရံုးခ်ိန္းထြက္ၿပီး ျပန္လာတုိင္း လႊတ္ေတာ္အေၾကာင္း ေျပာလြန္းလို႔ ေဒၚလႊတ္ေတာ္လို႔ေတာင္ နာမည္တြင္ သြားေတာ့တယ္။

ေထာင္ထဲကို ေရာက္ခါစက ကိုယ္မေကာင္းတဲ့ မိန္းမေထာင္က်ေတြနဲ႔ ထားမယ္္ဆိုေတာ့ လန္႔သြားခဲ့တာ ကိုလည္း အခုျပန္ေျပာျပၾကရင္း ရယ္ေမာေနႏို္င္ၿပီ။ က်မတို႔ မိန္းမေဆာင္နဲ႔ ကပ္လ်က္ရွိေနတဲ့ ဟိုဖက္ကအေဆာင္က ႏို္င္ငံေရးမႈ ေယာက်္ားေတြ ထားတာတဲ့။ အဲဒီဖက္က ရိုက္တဲ့ အသံေတြၾကားရင္ေတာ့ က်မတို႔ဖက္ကလည္း ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တခုခုေတာ့ လို္က္လုပ္ရမွ။ ႏို္င္ငံေရးမႈခ်င္းမို႔ သိသိ မသိသိ တအုပ္စုတည္းလို႔ က်မတို႔ေတြက ခံယူထားၾကတာ မဟုတ္လား။ စစ္အစိုးရကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲ ဆန္႔က်င္ဆန္႔က်င္ က်မတို႔နဲ႔ ရန္သူတူေနတဲ႔ ဘက္တဘက္တည္းလို႔ က်မတို႔က ယံုၾကည္ထားတယ္။ အမႈတြဲေတြကလည္း စံုမွစံုပဲ။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ဒီခ်ဳပ္၊ ဗကသ၊ မကသ၊ ၁၇(၁)ဆိုတဲ့ တရားမ၀င္ အသင္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ၊ ေက်ာင္းသား လူငယ္အမ်ားစုကေတာ့ ၅(ည)ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံေရးမႈ၊ ပုဒ္မ ၆၊ ၇ ဆိုတဲ့ တရားမ၀င္အသင္းဖြဲ႔စည္းမႈ၊ တရားမ၀င္စာေစာင္ ထုတ္ေ၀မႈ၊ ဘယ္လိုပုဒ္မေတြနဲ႔ပဲ ၀င္လာလာ သီးသန္႔ ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသူေတြက တေရာင္တည္း တေသြးတည္း၊ ဒါဟာ သိပ္ေကာင္းတဲ့ အားသာခ်က္ ေတြေပါ့။

က်မေထာင္ထဲေရာက္ေတာ့ အခန္က်ဥ္းေလး ထဲမွာ ၈ ေယာက္၊ ေက်ာင္းသူေတြခ်ည္းပဲ။ ေက်ာင္းခ်င္း မတူလို႔ မသိခဲ့ၾကေပမဲ႔ တခန္းထဲမွာ ေနၾကရတဲ့အခါ သူ႔အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္း ေျပာၾကရင္းနဲ႔ အျပင္ ျပန္ေရာက္ရင္ ဘာေတြ ဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမယ္။ ဘယ္သူနဲ႔ ဘယ္လို ဆက္သြယ္ၾကမယ္နဲ႔ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီး သြားၾကေသးတယ္။ က်မအတြက္ေတာ့ တဘ၀စာ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြကို ေထာင္ထဲကေန ရရွိခဲ့တယ္။ ဆယ္ႏွစ္ က်တာကို ေမ့သြားေလာက္ေအာင္ က်မတို႔ေတြက စိတ္တူကိုယ္တူေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကတယ္။

ေနာက္ေလးလ ေလာက္ၾကာေတာ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကို ႏွစ္အမ်ားႀကီးက်ထားတာကေန ပုဒ္မ(၄၀၁)နဲ႔ ျပန္လႊတ္လိုက္ ျပန္ေရာ။ က်မတေယာက္ပဲ အခန္းထဲမွာ က်န္ခဲ့ေတာ့ လြတ္ေတာ့မဲ့့ သူေတြက သူတို႔လြတ္တာကို မေပ်ာ္ႏို္င္ျဖစ္လို႔၊၊ ေထာင္ဗူး၀ကို ေနာက္ျပန္ လွည့္ၾကည့္ရင္ ေနာက္တေခါက္ ထပ္လာရမယ္ ဆိုေတာ့ မယံုဘူး။ လွည့္ၾကည့္မွာပဲ ဆိုတဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကို ေထာင္ထဲကေန လွည့္ၾကည့္ျဖစ္ရဲ႔လားလို႔ က်မအေဖ ေထာင္၀င္စာ လာတုန္းကေမးေတာ့ လွည့္ၾကည့္ရံုတင္ ္ဘယ္ကမလဲ ေထာင္၀င္စာလာရတဲ့ ေန႔ေတြတိုင္း သူ ေထာင္ဗူး၀မွာ ရွိေနတာတဲ့။ ေထာင္ထဲက သူေတြသိခ်င္မယ့္ သတင္းေတြကို သူက လာေပးေနျမဲေပါ့။

အဲလိုနဲ႔ က်မတုိ႔စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခိုင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တာ ၈ ႏွစ္ေက်ာ္ေတာ့ ေလွ်ာ့ရက္နဲ႔ ေထာင္က လြတ္ခဲ့တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အေဖ ဘုန္းႀကီး၀တ္တဲ့ ဆီသြားမယ္္္္္္ဆိုေတာ့ အမက ငိုၿပီးေျပာျပတယ္။ အေဖဆံုးတာ တႏွစ္ေက်ာ္ သြားခဲ့ၿပီတဲ့။ အေဖ မလာႏို္င္တာ လူ႔ေလာကႀကီးမွာ မရွိေတာ့ တာပါလားလို႔ သိရတဲ့ အခိုက္မွာ က်မမ်က္ရည္မက်ႏိုင္ပဲ ဆို႔သြားခဲ့တယ္။ အမေရာ အကိုေရာ အေဖဆံုးရတာ က်မေၾကာင့္တဲ့။ အျပစ္တင္ စကားတင္း ဆိုၾကတာ သူတို႔တင္မကဘူး။ အမ်ိဳးေတြ အားလံုးပါပဲ။ က်မကို သိပ္ခ်စ္ၿပီး သိပ္ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေဖက က်မအတြက္ အျမဲပဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနရတာတဲ့။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ေျပာျပၾကပါဦး လို႔ ေမးေတာ့ က်မအတြက္ ေထာင္၀င္စာ ထုတ္ ေသးမွာကို အေဖက စိတ္အျမဲ ပူေနရတာတဲ့။ က်မေထာင္က လြတ္လာခဲ့ရင္ အနာဂတ္ ေပ်ာက္ေနမွာ လည္း စိုးရိမ္ေနေသးသတဲ့။ က်မဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။

အေဖေနခဲ့တဲ့ အခန္းေလးမွာလည္း အကိုတို႔ လင္မယားက ၀င္ေနၾကၿပီ။ အေဖ့ သံေသတၱာေလးကုိ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေဖေရးလက္စ ဒိုင္ယာရီေလးကို ေတြ႔ရတယ္ ။ အေဖဒိုင္ယာရီေရးတဲ့ အက်င့္မရွိတာ သိထားေတာ့ ဘာေတြမ်ား ေရးခဲ့ပါလိမ့္လို႔ ဖတ္ၾကည့္မိတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဖခင္တေယာက္ရဲ႔ ေမတၱာကို က်မ ေသေသခ်ာခ်ာ ခံစားမိလိုက္ ရပါေတာ့တယ္။

အေဖ့ဒိုင္ယာရီထဲမွာ အေဖက က်မကို ဖမ္းသြားတဲ့ ေန႔ကစၿပီး သူ႔ခံစားခ်က္ေတြကို အေသးစိတ္ ေရးထားခဲ့တာပါလား။ က်မအတြက္ ေထာင္၀င္စာ နည္းမွာ အျမဲစိုးရိမ္တဲ့ အတြက္ သူတေန႔ရတဲ့ ေငြထဲက နည္းနည္းခ်င္း ၀ယ္စုထားတဲ့ အစားအစာ ေတြကို သူ႔ရဲ့သား က်မအကို ယူစားတာကို မေက်နပ္တဲ့အေၾကာင္း စိတ္ဆိုးခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ေထာင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ က်မက အေမ့ကို ေတြ႔ခ်င္ရွာမွာပဲလို႔ ေတြးၿပီးေရးထားတဲ့ သူ႔ခံစားမႈေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ စာေၾကာင္းတိုင္းဟာ က်မကို စိတ္ထိခိုက္ ေစခဲ့ပါတယ္။ အေဖ့ေမတၱာကို ယံုၾကည္ခဲ့ေပမဲ့ အဲဒီေလာက္အေဖ ခံစားရလိမ့္မယ္လို႔ ေတြးထင္ မထားခဲ့လို႔ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေဖက က်မရဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္ေတြ အတြက္ သူအျမဲ ဂုဏ္ယူေနေၾကာင္းလဲ ေရးထားပါေသးတယ္။ အေဖ့ရဲ့ တခ်ိဳ႔ေသာ ေစ်း၀ယ္ေဖာက္သည္ ကား၀ပ္ေရွာ့ ေတြက အေဖ့သမီး ႏို္င္ငံေရးမႈနဲ႔ ေထာင္က်ေနတာ သိလို႔ ပိုၿပီး အားေပး ၀ယ္ယူခဲ့တယ္ ဆိုတာလည္း အေဖက ထည့္ေရးထား ပါေသးတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ အေဖက သမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူေက်နပ္ ေနမွာပဲလို႔ က်မက ျမင္ေယာင္ေတြးမိရင္း အေဖေၾကာက္ခဲ့တဲ့ အနာဂတ္ေပ်ာက္တဲ့ သမီး ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ရင္ထဲက ေလးေလးနက္နက္ ဂတိေပးေနမိပါေတာ့တယ္။

(ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသူေဟာင္းတဦးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ခံစားေရးဖြဲ႔ထားပါသည္။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

4 comments:

M.Y. said...

ခါကာဘိုရာဇီ ဂ်ာနယ္မွာ ဖတ္ရျပီးကတည္းက ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လို ့အစ္မရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့(ဂ) မွာ တင္ထားေပးဖို ့ေတာင္းဆိုခဲ့တာကို တင္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ျပီး ခံစားခဲ့ရတာကေတာ့ ႏိူင္ငံေရး ျဖစ္ရပ္မွန္ ျမင္ကြင္းေလးေနာက္ခံထား ေရးထားေပမယ့္ ဒီ၀တၳဳကေလး က.. အႏုပညာအရေရာ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ ့သမီးအေပၚထားတဲ့ အႏိႈင္းမဲ့ ခ်စ္ျခင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင့္၊ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ အေနအစားဆင္းရဲ ေနမယ့္သမီးတစ္ေယာက္အတြက္ အသက္ႀကီးမွ ပင္ပန္းစြာအလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ဖခင္ေမတၱာ ခံစားမႈရသေပးစြမ္းတဲ့ ၀တၱဳတိုေကာင္းတစ္ပုဒ္အေန နဲ ့ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တာပါ။ႏူိင္ငံေရးပုဒ္မနဲ ့အျပစ္က်ခံရသူေတြဟာ criminal မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့အသိ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေတြသိဖို ့အမ်ားႀကီးလိုေသးတယ္ဆိုတာရယ္၊ ျပီးေတာ့ အစစ က်ပ္တည္းတဲ့ ရုန္းကန္ရတဲ့ေခတ္၊ လူေတြ ရဲ ့အတၱေတြ ကိုလဲဒီ၀တၴဳထဲမွာခပ္ေရးေရး ျမင္လိုက္ ရတယ္။ ႏိူင္ငံေရးသက္သက္ထက္မိဘေမတၲာဖြဲ ့ ရသ၀တၳဳတိုေကာင္းတစ္ပုဒ္ပါ။

s0wha1 said...

အန္တီေရ...ဖတ္ေနရင္း အဆံုးပိုဒ္နယးမွာ မ်က္ရည္က်ရတယ္...ရင္ထဲမွာ နင္႔နင္႔သီးသီးကို ခံစားရတယ္...:(

Kay said...

ဒါလဲၾကိဳက္တယ္

Min Min said...

ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္း ငိုေတာင္ငိုခ်င္တယ္။