ဘာမွသိပ္မကြာျခားပါဘူး။

ဒီေန႕ ညဘက္သတင္းေတြ လိုက္ဖတ္၊ ဘေလာ့ေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းနဲ႕ ဗီီြဒီယိုကလစ္ေလးတခုကို ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြဘေလာ့ကေန ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေခါင္းစဥ္ေလးက ဘာမွသိပ္မကြာျခားပါဘူးတဲ့။ ျမင္ရတဲ့ ပံုေလးကလဲ အျဖဴအမည္းနဲ႕ ကေလးမေလး တေယာက္ ၊ ၾကာခ်ိန္ကလဲ ၃မိနစ္နဲ႕ ၄၅ စကၠန္႕ပဲ ဆုိေတာ့ ကလစ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ထဲမွာ ဆို႕နစ္သြားရတယ္။ ၾကည့္ဖို႕ အခ်ိန္ေလး ခဏေပးၿပီး ေအာက္က စာတမ္းေပၚ ကလစ္ကာ ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဘာမွ သိပ္မကြာျခားပါဘူး။

မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာလဲ လင့္ေလး ယူမွ်ထားတယ္။ ဒီဘေလာ့ေလးမွာလဲ ယူတင္ထားလိုက္ပါတယ္။ 

ျပည္တြင္းကလူေတြ ၾကည့္လုိ႕ရမရ  ေတာ့ သိခ်င္ပါတယ္။ မရရင္ တခုခု ထပ္လုပ္ေပးခ်င္တယ္။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္

ခင္မင္းေဇာ္

ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား ၾကည့္ေနတယ္။

ခုတေလာ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား MRTV နဲ႕ ျမ၀တီ MWD ကိုေန႕တုိင္း ေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း လုပ္ေနတာကိုး။ အဲဒီမွာ ျမင္ရတာက တက္ေနၾကတဲ့ အမတ္မင္းမ်ား စာအုပ္ေတြေရွ႕ခ် လုိက္မွတ္ေနတာေတြ၊ အလိုလိုပါေနတဲ့ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းသမားမ်ား ဆုိတာလဲ မွတ္လုိက္ရတဲ့ မွတ္စု။ ၂၁ ရာစု သူမ်ားႏုိင္ငံ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ကြန္ပ်ဴတာေတြ အစီအရီနဲ႕ ျငင္းၾကခုန္ၾက သံေတြကို တုိက္ရိုက္ လႊင့္ထုတ္ေပးေနတာနဲ႕မ်ား ကြာျခားလုိက္တာမွ ....သနားဖို႕ေတာင္ ေကာင္းတယ္။ ဂ်ပန္ကို ေရာက္ေနတုန္းက သူတုိ႕ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းကို တီဗီြကေန ျပထားလိုက္တာမ်ား ဟိုအမတ္မင္းက ဘာေျပာတာကို ဒီအမတ္မင္းက ဘယ္လိုေခ်ပတယ္ နဲ႕ နားမလည္ပဲနဲ႕ေတာင္ သေဘာက်ခဲ့မိေသး။

ေနာက္တခုက ခု တက္ေနတဲ့ အမတ္မင္းေတြထဲမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲကေနတုိက္မယ္၊ အျပင္က ေျပာေနတာထက္စာရင္ အတြင္းစည္းထဲ ၀င္ၿပီး ေျပာင္းမယ ္ဆုိတဲ့ အမတ္ေတြ၊ ခုမ်ားက်ေတာ့ ဦးသိန္းညႊန္႕ တေယာက္ပဲ ေန႕တုိင္း ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႕ တင္ေနတာ ေတြ႕တာပဲ။ ႏြားကို ပလာတာေကၽြးေနတယ္ ဆုိေပမယ့္ သူေျပာသလို သူ လုပ္ျပေနေသးတယ္။ ရတာ မရတာ ကေတာ့ အသိသာႀကီးေလ။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ႀကံ႕နဲ႕ ဖြတ္ေတြက ထကန္႕ကြက္ေနတာပဲ၊ အဲလိုကန္႕ကြက္မယ္ ဆုိတာလဲ သိသိႀကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ သူကေတာ့ အေျပာနဲ႕ အလုပ္ညီေနတာ ေတြ႕တာပဲ။ ခုန သူ႕လိုပဲ အထဲက တုိက္မယ့္အမတ္ေတြ မတ္တပ္ရပ္ မဲထည့္ရမယ္ ဆုိတုန္းက ဦးသိန္းညြန္႕ေနာက္က ရပ္တာ ၂ေယာက္တည္းတဲ့။ က်န္တဲ့ လူေတြ ဘာျဖစ္သြားၾကတာလဲ ။ ကုလားထုိင္ရတာနဲ႕ ပိတ္သြားတဲ့ ပါးစပ္ေတြ၊ ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ ႏႈတ္ထြက္စကားေတြေတာင္ ေမ့သြားေစတာပဲလား။ သူတုိ႕ကို မဲထည့္ေပးတဲ့ ျပည္သူေတြေတာ့ ဘယ္လိုေနမယ္မသိဘူး။ မဲမထည့္ပဲ သူတုိ႕ ေျပာတာ ၾကားထားတဲ့ က်မျဖင့္ လက္လွမ္းမွီရာနဲ႕ ေကာက္ေပါက္ လိုက္ခ်င္စိတ္ျဖစ္မိတယ္။ (ဒင္းတုိ႕ဟာ ႀကံ႕ဖြတ္အစိုးရျဖစ္ဖုိ႕ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳသူေတြ)

ဘာပဲ ေျပာေျပာ ကန္႕ကြက္ဖုိ႕ အဆင္သင့္က ႀကံ႕နဲ႕ ဖြတ္ တိရိစၧာန္ေတြ။ၧ အမယ္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ ခြင့္ေပးဖို႕ အဆိုတင္တုန္းက အလိုလို ၂၅ ရာႏႈန္းပါတဲ့ ထဲက ၂ေယာက္က ထၿပီးေထာက္ခံသတဲ့၊ သူတို႕ကေတာ့ သူတုိ႕လူေတြ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံရတဲ့ လူေတြ အတြက္ပါတဲ့။ ေအာ္ လာလာ ခ်ည္ေသး။

ဘာပဲ ေျပာေျပာ လူနည္းနည္းပဲ တက္တဲ့ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္။ လူမ်ားမ်ားတက္တဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ။ အဲဒီ ၂ ခုလံုးၾကည့္ၿပီး သနားလိုက္တာမွ ေျပာစရာ စကားရွာမေတြ႕ဘူး။ ဘာကုိယ္စားလွယ္ေတြလဲ။ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး ေျပာသမွ် နာခံရမဲ့ ဘ၀နဲ႕ ထုိင္ေနၾကရတဲ့ လူေတြ။ သူတုိ႕ ရတဲ့လစာေတြ၊ ကားေတြ အိမ္ေတြကို ဘယ္သူေတြက ေပးထားတာလဲ ေသခ်ာမစဥ္းစားၾကဘူး။ အဓိပၸါယ္မဲ့တဲ့ ဒီလို လႊတ္ေတာ္ႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ဒီမုိကေရစီအစိုးရျဖစ္မယ္ဆုိတာ ဘယ္လိုမွ မယံုၾကည္မိဘူး။

မီဒီယာသမားေတြကို စဖြင့္တဲ့ေန႕က အနီးကပ္ ၃ မိနစ္ရိုက္ခိုင္းၿပီးတာနဲ႕ အကုန္အျပင္ထြက္။ အျပင္က မွန္ခန္းေလးကေန ဘာသံမွမၾကားရပဲ လူေတြကို ဟိုဘက္က ရိုက္ ဒီဘက္က ရိုက္။ အဲဒါေတြကို ျပၿပီး သတင္းဖတ္သူက ေရးေပးထားတာေတြ ဖတ္ျပ။ လြတ္လပ္ေသာ မီဒီယာဆုိတာ ဒါကိုးးး။

ၾကည့္မိတဲ့ ကိုယ့္အမွားပါ...ရွန္..

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္ ခင္မင္းေဇာ္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဒႆန

ႏွလံုးရည္တုိက္ပြဲ
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဒႆန)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က ေခတၱလြတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီး မျဖစ္ပြားခင္ ခက္ခက္ခဲခဲ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုခဲ့တဲ့ အင္တာဗ်ဴးတခု၊ အဲဒီအင္တာဗ်ဴး ကို ဘာသာျပန္ထားတဲ့ စာအုပ္ပါးပါးေလးကို ဖတ္မိၿပီး ကိုယ့္ဘေလာ့ပရိတ္သတ္ေတြကိုလဲ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္၊ ဒါနဲ႕ ဘာသာျပန္ေပးတဲ့ ကိုေနသြင္ကို ဘေလာ့မွာ တင္ေပးခ်င္တယ္လို႕ ခြင့္ေတာင္းလိုက္တယ္။ တင္လုိ႕ ရပါတယ္ဆုိတာနဲ႕ အားလံုးဖတ္ဖို႕ တင္ေပးထားပါတယ္။ က်မရဲ႕ ေဖ့ဘြတ္စာမ်က္ႏွာမွာလဲ တင္ေပးထားပါတယ္။

(ေခါင္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ ႏွလံုးရည္တုိက္ပြဲ စာတမ္းေပၚမွာ ကလစ္ပါ)

ဒီအင္တာဗ်ဴးေလး ဖတ္ၿပီး ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္းမျဖစ္ခင္က အန္တီစုရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအယူအဆနဲ႕ အခု ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာၿပီး ႏုိင္ငံေရးအယူအဆေတြ ႏိႈင္းယွဥ္ႏုိင္သလို အန္တီေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးခရီးလမ္းကိုလဲ နားလည္သေဘာေပါက္လာမယ္လို႕ယူဆရပါတယ္။ သေဘာမတူႏုိင္တဲ့ အခ်က္ေတြ ရွိႏိုင္သလို လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေထာက္ခံတဲ့ အခ်က္၊ အယူအဆေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ေခါင္းေဆာင္ကို ဘာလုပ္လုပ္ေထာက္ခံမယ္ ဆုိတဲ့ ကိုးကြယ္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ လိုအပ္တာေတြ ျဖည့္ေပးဖို႕ ၀န္းရံမႈအစစ္နဲ႕ ၀န္းရံႏုိင္ဖို႕ ႏုိင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕ ေလးစားေထာက္ခံတာမ်ိဳးေတြ ပိုမုိရရွိလာေစဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

ျမန္မာက်ပ္ေငြတန္ဘိုးတက္တဲ့ ဂယက္

ဒီေန႕ေတာ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြတန္ဘိုးတက္တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ထဲက မိဘေဆြမ်ိဳးေတြဆီကို လစဥ္ေငြပို႕ရတဲ့ အလုပ္သမားေတြ ႀကံဳေတြ႕ေနရတာေလးေတြ သတင္းတင္ဖုိ႕ ေငြလႊဲတဲ့ေနရာေတြ သြားၿပီး စပ္စုျဖစ္တယ္။ လတုိင္း တလငါးေသာင္းအိမ္ကို ပို႕ေနတဲ့ ေကာင္မေလးငယ္ငယ္ေလးက သူရတဲ့လစာမွာ သူ႕အတြက္နည္းနည္းပဲ ခ်န္ၿပီး ပို႕ခဲ့တာတဲ့။ ေနဖုိ႕ နဲ႕ ထမင္းေပးတဲ့အတြက္ တေန႕ ဟင္းဖိုးနဲ႕ အေသးသံုးနည္းနည္းပါးပါးေလာက္ပဲ ထားၿပီး ရတဲ့လစာ ထဲက ပို႕တာေတာင္ ခါတိုင္း တလ ငါးေသာင္းပဲ ပို႕ႏုိင္ပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ မေန႕က ၂၃ ရက္ေန႕က ေစ်းေတြ တအားေဆာင့္တက္သြားတယ္ဆုိလို႕ လာေမးတာပါတဲ့။ ဒီေန႕ေတာ့ အဲဒီဆုိင္က ေျပာလိုက္တယ္ နည္းနည္းျပန္က်ပါတယ္၊ က်ပ္တသိန္းကို ဘတ္ ၄၄၄၀ ပါတဲ့၊ ပို႕ခ တသိန္းဘတ္ ၇၀ ထည့္ေပါင္းရင္ ၄၅၁၀ က်မွာေပါ့တဲ့။ ေကာင္မေလးလုပ္တဲ့စက္ရံုက အိမ္ရံုေသးေသးေလးပါတဲ့။ တလ ငါးေသာင္းပို႕ႏုိင္ဖို႕ဆုိရင္ ဒီေငြေစ်းနဲ႕ သူမပို႕ႏုိင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ မသိဘူးတဲ့။

သူ နဲ႕ ေငြလြဲေပးတဲ့ ဆုိင္ရွင္နဲ႕ ေျပာတာေတြ နားေထာင္ရင္း သက္ျပင္းသာ ႀကိတ္ခ်မိေတာ့တယ္။ ေငြပိုရမလားလို႕ မိသားစုနဲ႕ ခြဲခြာၿပီး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ တျပည္တရြာမွာ အလုပ္လာလုပ္တဲ့ ေကာင္မေလး၊ အသက္ေတာင္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ေသးရဲ႕လား မသိ။ ေက်ာင္းတက္ေနရဦးမယ့္ အရြယ္ေလးမွာ ေငြေရးေၾကးေရး အိမ္ေထာင္စုအေရး မိဘေတြအတြက္ ေမာင္ငယ္ညီမငယ္ေလးေတြအတြက္ သူစိတ္ပူေနပံုကို ျမင္ေတာ့ ဘာမွလဲ မကူႏုိင္တဲ့ အတြက္ စိတ္ေတာ္ေတာ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

ဒီလိုလူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနမွာပါပဲ။ ေနာက္တေနရာ ထပ္ေရာက္သြားေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္ေနတဲ့လူေတြနဲ႕ ဆံုျပန္ေရာ။ ေဒၚလာေစ်းက်ေတာ့ ထိုင္းက အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံု တခ်ိဳ႕လဲ အလုပ္ပါးတယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္ခ်ိန္ေလွ်ာ့တာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ အိမ္ရံုေတြက ပိတ္လိုက္ရတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္ၿပီး အလုပ္သမားအေရး ကူညီေနတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ ဆီ ေရာက္လာၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ခဏတျဖဳတ္ခိုလံႈ ၊ ေနာက္အလုပ္သစ္ရွာေပါ့။ တလ တလ ပို႕ေနက် ေငြလဲ ဘယ္လိုပို႕ရမယ္ မသိျဖစ္ကုန္ၾကတယ္တဲ့။ တခ်ိဳ႕က ကေလးငယ္ေတြ မိဘနဲ႕ ထားခဲ့ၿပီး လင္မယား ၂ေယာက္လံုး အလုပ္လာလုပ္တာဆုိေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္ၿပီး ဒီလ လစာမပို႕ႏုိင္ရင္ ဆုိတဲ့ အပူနဲ႕ မ်က္ႏွာေတြ ျမင္ေနရတာ ဘယ္လိုမွ မခ်မ္းေျမ႕ႏုိင္ပါဘူး။

ညဘက္ေရာက္ေတာ့ သတင္းေတြ တက္ဖတ္ ၊ တက္ၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီးမွာလဲ ၂၀၁၁ -၂၀၁၂ အတြက္ ၀င္ေငြ ထြက္ေငြစာရင္း တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ေတာ့ လိုေငြတာ က်ပ္ဘီလ်ံ ႏွစ္ေထာင္တဲ့။ ခုေတာ့ တရား၀င္ေက်ညာ ၀န္ခံေနျပန္ေပါ့။ သဘာ၀ ဓါတ္ေငြ႕ေရာင္းတဲ့ေငြေတြ၊ ရတနာ တံုးႀကီးေတြ ေရာင္းတဲ့ ေငြေတြကေတာ့ စာရင္းေပ်ာက္ေနတာေပါ့။ မလိုအပ္တဲ့ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို တည္ေဆာက္၊ မလိုအပ္တဲ့ဥမင္လိႈဏ္ေခါင္းေတြ တူး၊ မလိုအပ္တဲ့ အႏုျမဴစမ္းသပ္မႈေတြ လုပ္နဲ႕ ျဖဳန္းတီးထားတဲ့ ေငြေတြအျပင္ နာဂစ္တုန္းက သူမ်ားႏိုင္ငံေတြက လႈတဲ့ေဒၚလာေတြကို ၆ က်ပ္နဲ႕ ျဖတ္တဲ့ အစိုးရအေနနဲ႕ သူတုိ႕ ဘယ္ေလာက္ အသံုးမက်ခဲ့သလဲ ဘယ္ေလာက္ ဘုန္းခဲ့ပါသလဲ ဆုိတာေတြေတာ့ ခုမေျပာခဲ့ေတာင္ တခ်ိန္က်ရင္ သမိုင္းထဲက ျပန္ေပၚလာဦးမွာပါ။

ရာသီဥတုကလဲ ေကာင္း၊ ရတနာေျမလို႕ ေခၚရႏုိင္ေအာင္ အေကာင္းဆံုး ပတၱျမား၊ ေက်ာက္စိမ္းေတြ ထြက္ရွိရာေျမေတြပိုင္ဆိုင္ထား၊ တႏုိင္ငံလံုး ဘယ္ေတာ့မွ မီးမပ်က္ပဲ မီးထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ ေက်းလက္ေတာရြာထိ လွ်ပ္စစ္ေပးႏုိင္ၿပီး စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ တည္ေထာင္ႏုိင္တဲ့ထိ ေပါၾကြယ္၀တဲ့ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕တြင္းႀကီး ၄ တြင္း ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံ၊ (တတြင္းကို တႏိုင္ငံလံု းအသားကုန္ သံုးေတာင္မွ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ေက်ာ္ မကုန္ႏုိင္ေသးဘူးတဲ့)၊ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ဒီေလာက္ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနရလဲ၊ ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား ႏုိင္ငံတကာမွာ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ေနရလဲ .. ဘယ္လိုေတြးေတြး သိသာျမင္သာတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႕ ...


ဒါေပမဲ့ ဒီတိုင္းျပည္ေလးကိုပဲ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္စြာ တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းေစခ်င္တယ္။
အဲလိုတုိးတက္ျဖစ္ထြန္းလာမဲ့ တုိင္းျပည္ကို ျမင္ႏုိင္ဖို႕... ကိုယ္အားဥာဏ္အားရွိသမွ်ေတာ့ တာ၀န္ယူထမ္းေဆာင္ခ်င္ပါေသးတယ္။ ဒါဟာလဲ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕ ကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ေလွ်ာက္လွမ္းမယ့္ ဘ၀လမ္းပါပဲေလ။


ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

ေရာက္တတ္ရာရာ (ျပန္လာတာ) ....

လစ္ဗ်ားႏုိင္ငံမွာ ကဒါဖီအာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္သူေတြက ၿမိဳ႕ေတာ္ထရိုပိုလီထိ တုိက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ေနၿပီ ဆိုတဲ့သတင္းေၾကာင့္ ၀မ္းသာ။ ၿပီးေတာ့ ဒီၿမိဳ႕သိမ္းတုိက္ပြဲမွာ သူပုန္ေတြဘက္ကလဲ က်ဆံုးသူေတြ မနည္းဘူးဆိုေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ ၀မ္းနည္း။ ဒီေန႕ထိ အၿပီးသတ္ေအာင္ပြဲမရေသးေပမဲ့ မေ၀းေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ႀကိမ္းေသ ေအာင္ပြဲ ရမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကေတာ့ လစ္ဗ်ားျပည္သူေတြနဲ႕ ထပ္တူ ရွိပါတယ္။ ဒီေန႕ ကမၻာႀကီးရဲ႕ အခင္းအက်င္းအရေတာ့ အာဏာရွင္ေတြ ကို ဘယ္ျပည္သူကမွ လက္မခံခ်င္ဘူး ဆိုတာနဲ႕ အာဏာရွင္ေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ က်ဆံုးရမွာ၊ က်ဆံုးၾကတာ ျမင္ေနရတာ အားရစရာႀကီးပါ။သူမ်ားႏုိင္ငံၾကည့္ၿပီး ပြားမ်ားျဖစ္တဲ့ တရားေပါ့။ (ဒီပို႕စ္တင္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ အယ္လ္ဂ်ာဇီးယားမွာေတာ့ ကဒါ့ဖီအိမ္ကို သိမ္းမိသြားၿပီ။ ေသနတ္သံေတြ ယမ္းခုိးေ၀ေ၀နဲ႕ ၿခံထဲမွာ သူ႕ရုပ္တုေခါင္းႀကီးက ျပဳတ္က်လို႕)

ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႕အတူ က်မတို႕ ေရႊျပည္ႀကီးကို ျပန္ေစာင့္ငဲ့ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ ေဘာင္းဘီခၽြတ္သမတဦးသိန္းစိန္က ေလျပည္ထုိးရင္း ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ဆုပ္ကိုင္ထားဆဲ ဆိုတာ ျမင္ေနရပါတယ္။ ဘာေတြက ဘယ္လိုေတြ႕တာလဲ ဆိုေတာ့ …..

ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကေန သူေျပာေနတာက ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ကို လက္မခံတဲ့ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတံခါးဖြင့္ထားသတဲ့။ စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းန႕ဲ ခုလို ဖိတ္ေခၚတာတဲ့။ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ စကား စာေပ အႏုပညာ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ၂၀၀၈ ဥပေဒေအာက္က ျပဌာနး္ခ်က္ေတြနဲ႕အညီ အေကာင္အထည္ေဖၚေပးမယ္တ့ဲ။ အဲဒီလို ေျပာသြားတာပဲ။ အေျပာကေတာ့ ေရႊမန္းဆိုတဲ့ ဗမာစကား၊ ေနာက္ဆို ေျပာင္းလဲ သတ္မွတ္ရမယ္။ အေျပာမွာ သိန္းစိန္ ဆိုၿပီး ေျပာင္းကို ေျပာင္းရဦးမယ္၊ အဟုတ္။

စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒကို မႀကိဳက္ပါဘူးဆိုမွာ အဲဒီ ထဲက ျပဌာန္းခ်က္ေတြနဲ႕ အညီ အေကာင္အထည္ေဖၚေပးပါ့မယ္တဲ့။ စည္းကမ္းက်နေသာ ဒီမုိကေရစီ တုိ႕၊ ဥပေဒနဲ႕အညီ ဆႏၵျပခြင့္တုိ႕ နဲ႕ အေကာင္အထည္ေဖၚေပးမဲ့ ရပိုင္ခြင့္ေတြက ဘာေတြျဖစ္လာမလဲ။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္လက္ခံၿပီး လက္နက္နဲ႕ ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေတြ အၿပီးအပိုင္အပ္လိုက္ရမဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳး အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈမ်ိဳးကို ဘယ္တုိင္းရင္းသားက လက္ခံပါ့မလဲ။ ဒါဟာ စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းလို႕ သတ္မွတ္လို႕ ရမလား။

အဲဒီျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မက်င္းပမီွေလးတင္ပဲ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ား နဲ႕ လူမႈေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ားကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ေျပာတာနားေထာင္ ျပန္မေမးရ ဆိုတဲ့ တဖက္သတ္ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာပြဲႀကီးမွာ ေျပာသြားခဲ့တာလဲ ရွိေသးတာပဲေလ။

ျပည္တြင္းမွာ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲက ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကိုေတာ့ လံုး၀ လႊတ္မေပးေသးပဲ ျပည္ပကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ ျပန္လာလို႕ ရတယ္တဲ့။ ျပစ္မႈတစံုတရာ က်ဴးလြန္ရင္ေတာ့ ျပစ္ဒဏ္အရင္က်ခံရမယ္ဆုိပဲ။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ဆုိတာ ဘာေတြလဲ မသိဘူးေနာ္၊ အဲဒီျပစ္မႈတစံုတရာ ဆုိတာ အီလက္ထေရာနစ္ျပစ္မႈလား။ တရားမ၀င္ႏုိင္ငံကူးသန္းမႈလား၊ ဆႏၵျပမႈလား၊ အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈေတြလား.. လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ လုိရာဆြဲ ဥပေဒေအာက္မွာ ယူခ်င္သလို အေရးယူဦးမဲ့ ေစတနာေကာင္းေတြနဲ႕ ..ေျပာခဲ့တဲ့စကား။ ၿပီးေတာ့ တရား၀င္ လႊတ္ေတာ္က ေန ေျပာတာလဲ မဟုတ္၊ တရား၀င္ ေက်ညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့တာလဲ မဟုတ္၊ ဘာကိုယံုလို႕ ဘာကို ပံုရမွာလဲ ဦးသိနး္စိန္ရွင့္။

အင္း ဂြင္ဆင္တဲ့လူက ဆင္ၿပီး ဂြင္ဖန္ခ်င္တဲ့လူေတြကလဲ ယံုခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၾကဦးမွာေပါ့ေလ။

ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ လူလာျဖစ္ရတဲ့အတြက္ေတာ့ ႀကံဳရ ဆံုရ ျမင္ရသမွ်ေတြကို see and wait လုပ္ဦးမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ထင္ရာ ျမင္ရာ ေျပာၾကည့္ပါဦးမယ္ေလ။

ဖဘထဲ ပ်င္းလာေတာ့ ဘေလာ့ေလာကထဲ ျပန္လာပါၿပီ၊ ေတြ႕ၾကဦးမယ္ေလ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္

ခင္မင္းေဇာ္

အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္

သက္ေ၀ရဲ႕ တဂ္ ပုိ႕စ္ေလးကို အစက အသစ္ေရးဖို႕ပါပဲ။ က်မဘေလာ့လဲ ေလးထဲ ၀င္ၿပီး ပို႕စ္အေဟာင္းေတြ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္ဖတ္ရင္း ရသစာစု ေခါင္းစဥ္ေအာက္ကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ကိုယ့္ရင္ထဲက စကားတခ်ိဳ႕ကို အျဖစ္အပ်က္တခ်ိဳ႕နဲ႕ ေရာယွက္ေပါင္းစပ္လို႕ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ခ်စ္သူ႕ဒုိင္ယာရီ ဆုိတဲ့ စာစုေလးကို ျပန္ဖတ္ရင္း အခ်စ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ပုိ႕စ္က ဘေလာ့ လုပ္ၿပီးခါစဆိုေတာ့ ၾကာခဲ့ၿပီေပါ့။ ဒီစာစုေလးက ေခတ္ၿပိဳင္မွာလဲ ေဖၚျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေအာက္က ေခါင္းစဥ္ေလးကို ကလစ္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦးေနာ္။

ခ်စ္သူ႕ဒိုင္ယာရီ


အဲဒီစာစုေလး တင္တုန္းက ဘေလာ္ဂါအသစ္ေလးဆုိေတာ့ လူေတြ သိပ္မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ခုလိုလဲ ဘေလာ္ဂါမိတ္ေဆြေတြ မရွိေသးခ်ိန္ေပါ့။ ေကာမန္႕ တခုမွ မရ ေနာက္ တခုရသြားးး အၾကာႀကီးေနၿပီးမွ ေနာက္ထပ္တခုရ။ ဘေလာ္ဂါ ရန္ေအာင္နဲ႕ ဘေလာ္ဂါ မယ္ရာ တုိ႕ လာမန္႕ သြားတာေလး မေမ့ေသးပါဘူးးး။ ခုတေခါက္ ဖတ္ၿပီးရင္ေတာ့ တခုခုေရးေပးခဲ့ၾကပါဦးေနာ္။။

ခ်စ္တဲ့
ခင္မင္းေဇာ္

အမွတ္တရ ေမြးေန႕

ေမာင္က
လိုက္ခဲ့ဟု
ေခၚတုန္းကလည္း
ေမာင့္ေဘးမွာ က်မပါသည္။

ေမာင္က
ေနရစ္ခဲ့ဟု
ဆုိျပန္ေတာ့လည္း
ေမာင္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္မည့္
စာတေစာင္
စကားတခြန္းမွ်
ေမာင္မၾကားေစရဘဲ
က်မ ၿငိမ္သက္စြာ
ေနရစ္ခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ။

အဲသည္အထိ
က်မ ေမာင့္ကို
ခ်စ္ျမတ္ႏုိးခဲ့ပါသည္။


အဲဒီေမာင္ ေမြးေန႕ ဒီကေန႕ က်ေရာက္ပါၿပီ။
က်မရဲ႕ ေဒါသေတြကို ေလ်ာ့ပါးသြားေအာင္..
သည္းခံစိတ္ေတြ တုိးပြားလာေအာင္..
သင္ျပညႊန္ၾကားေပးခဲ့ေသာ....
က်မလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ေသာ..
ဘေလာ့မေရးလို႕ ခဏခဏဆူေနေသာ...
က်မရဲ႕ ပီေအလို႕ ဘေလာ့ေပၚမွာ ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့ၿပီး ဘေလာ္ဂါေတြက ကိုပီေအအျဖစ္သိခဲ့ေသာ..
က်မရဲ႕ ဆုိးတူေကာင္းဘက္ ကူေဘာ္ေလာင္ဘက္ ...
က်မခ်စ္ေသာ ကိုမင္းေဇာ္ ..နဲ႕
ဆံုဆည္းခြင့္ေပးေသာ ကံၾကမၼာႏွင့္ ေပါင္းဖက္ခြင့္ေပးေသာ ဘ၀ႀကီးကုိ လိႈက္လွဲစြာ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
ခ်စ္သူ႕ေမြးေန႕မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈေတြ ခေညာင္းက်ေရာက္ပါေစ..
သက္ထက္ဆုံး သည္းခံခြင့္လႊတ္ျခင္းျဖင့္ ပါရမီျဖည့္ႏုိင္ပါေစ...

ခ်စ္တဲ့
ခင္မင္းေဇာ္

(စာၾကြင္း... ဂ်ဴးအမွတ္တရမွ အလြတ္က်က္မိေသာ စာသားမ်ားအား ေရးသားထားပါသည္)
သူလုိက္ခဲ့ေခၚတုန္းကေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လုိက္ပါခဲ့သလို သူထားခဲ့စဥ္ကေတာ့ သားကေလးတလခြဲကို ပိုက္လို႕ ေတာင္တန္းေတြကေန ပင္လယ္ဆီကို စုန္ဆင္းခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ ဘ၀မွာ ဘယ္လိုမွ ေမ့ေပ်ာက္ပစ္လို႕ မရႏုိင္ေတာ့တဲ့ အဖိုးတန္အခ်ိန္ေတြေပါ့။ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ခ်ိန္ေတြမွာ ျပန္သတိရဖို႕ ျပန္လြမ္းခဲ့ၾကဖို႕ အလိုအပ္ဆံုးမုိ႕ ဘုရားက ေပးအပ္ခဲ့တာထင္ပါရဲ႕ေနာ္၊)

သူငယ္ခ်င္းေရ...မေစာလြန္းဘူးလားးးးးး

ပါပုေရ..
နင္ထြက္သြားတာ ေစာလိုက္တာ။ တုိ႕ဧရာ၀တီတုိင္း ဗကသ မွာ ပထမဆံုးအဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့အုပ္စုထဲက တေယာက္၊ နင္တုိ႕တင္းခံႏုိင္လို႕ ေနာက္လူေတြ ထပ္အဖမ္းမခံရတဲ့အျပင္ တခ်ိဳ႕အခ်ဳပ္နဲ႕ ျပန္လြတ္ခဲ့ရတာ မေမ့ဘူး။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႕မွာ လူထုနဲ႕ တူတူ အာဇာနည္ကုန္းကို သြားမယ္ဆိုတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တုိက္ပြဲေခၚသံေၾကာင့္ နယ္ၿမိဳ႕ေတြကတို႕ လူငယ္ေတြ တက္ၾကြလႈပ္ရွား ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကရတဲ့ေန႕ေတြကို သတိရတယ္။ ေနာက္ေန႕မနက္ေစာေစာ အန္တီက ရုပ္သိမ္းလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ စကားက နယ္ၿမိဳ႕ေလးကို အဲဒီတုန္းက အခ်ိန္မွီမေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ တက္ၾကြတဲ့ လူငယ္ေလးေတြက အာဇာနည္ေက်ာက္တုိင္ေရွ႕မွာ ဗကသ ပန္းေခြကို အေရာက္ပို႕ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအတြက္ အဖမ္းခံရတဲ့လူငယ္ေတြ နည္းမွမနည္းပဲ။ အေယာက္ ၂၀ေက်ာ္တယ္။ ဗကသေရာ လူ႕ေဘာင္ေရာ ဒီခ်ဳပ္လူငယ္ေတြေရာ အကုန္ဖမ္းလုိက္တာ။
စစ္ေၾကာေရးမွာ.. ကိုယ့္ရဲေဘာ္ေတြ အတြက္ ရပ္တည္ေခါင္းခံေပးခဲ့တဲ့ နင္တုိ႕ေတြရဲ႕ သတိၱကို ေလးစားခဲ့ရတာ။
အာခံမႈကို အားက်ခဲ့ရတာ။
...........
ခုေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းမရွိေတာ့ဘူး။
ေက်ာင္းဆရာ မရွိေတာ့ဘူး။
ဂတီးမရွိေတာ့ဘူး။
ပါပုမရွိေတာ့ဘူး။
တုိ႕ေတြ အဲဒီအခ်ိန္ စစ္အစိုးရကို အံတုတုန္းက ခုေခတ္နဲ႕ မတူသလုိပဲေနာ္။ အဖမ္းခံရလဲ မီဒီယာေတြက မသိခဲ့။ စာေစာင္ ထုတ္လဲ ဘယ္ဒုိနာမွ မရွိေပါင္။ ကိုယ့္မုန္႕ဖုိးေတြ စုၿပီး ဖေယာင္းလက္ေရးေဖာက္ မီးေခ်ာင္းအပ်က္နဲ႕ လွိမ့္ထုတ္ခဲ့ၾကရတာပဲ။
ပါပုေရ…
ဂတီးေရ…
ေက်ာင္းဆရာေရ…
ေက်ာ္ေက်ာ္၀င္းေရ….
မစြန္႕ပဲစားေနသူေတြကို ျမင္ရင္ နင္တုိ႕ကို သတိရတယ္။
ေလႀကီးေလက်ယ္ တုိက္ပြဲဆင္ေနရင္ နင္တုိ႕ကို သတိရတယ္။
ပုသိမ္ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈ သမိုင္းမွာ နင္တုိ႕ကို ဖယ္လို႕မရဘူးဆုိတာေတြ သတိရတယ္။
နင္ေထာင္ထဲမွာ ရွိေနတုန္း နင့္အေမဆံုးေတာ့ ေထာင္ထဲကေရးတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ အျပင္ထြက္လာတာလဲ သတိရတယ္။
အဲဒီ အိမ္သာသံုးစကၠဴေပၚက ကဗ်ာေလးက ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံရဲ႕ အသံလိႈင္းက နင့္နာမည္ရင္းနဲ႕ ရြတ္ဆိုသြားခဲ့တာလဲ သတိရတယ္။
အညြန္႕တလူလူနဲ႕နင္တုိ႕ အနာဂတ္ေတြကို ရိုက္ခ်ိဳးခံခဲ့ရတာေတြကို သတိရတယ္။
ေထာက္လွမ္းေရးရဲ႕ ႀကိမ္း၀ါးသံေတြ ၊ ေနွာက္ယွက္မႈေတြက ေထာင္ျပင္ေရာက္ေနတဲ့ ဘ၀ေတြထိ ထိခိုက္ခဲ့တာေတြ သတိရတယ္။
ဒါေတြကို နင္တုိ႕က ဘာလို႕ မတြန္းလွန္ႏုိင္ခဲ့သလဲ ဆုိတာလဲ ငါေဒါသထြက္ရတဲ့အေၾကာင္းတခုပဲ။ ဒါလဲ သတိရတယ္။
ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္မီးေလာင္တုိက္သြင္းေနတာလို႕ ငါခဏခဏေျပာေနရတာလဲ နင္တုိ႕ အၿပံဳးမပ်က္။ဒါလဲ သတိရတယ္။
ငါဒုတိယအႀကိမ္ေထာင္ထဲ ၀င္ေတာ့ ကေလးေလးကို စိတ္ခ် က်ေနာ္တုိ႕ ေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုတာေတြ သတိရတယ္။
ခုေတာ့ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ထြက္သြားႏွင့္ၾကရၿပီ။
နင္တုိ႕ေတြ ေကာင္းရာသုဂတိေရာက္ပါေစ။
ငါတုိ႕ေနာက္လူေတြလဲ တလွမ္းခ်င္း လုိက္လာေနရတာပဲ ပါပုရယ္…။
(၁၇ ရက္ေန႕ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ပါပုအတြက္)
ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

ခ်စ္ေသာ ဒီဇင္ဘာ

ဒီလို ေအးခ်မ္းတဲ့ ဒီဇင္ဘာလေတြကို
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းေပါင္းစံုလမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့အခါမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတယ္။
တၿမိဳ႕လံုးပတ္ၿပီး ကာယေလ့က်င့္ခန္းသရုပ္ျပ ခဲ့ရတုန္းကလဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတယ္။
အသက္ ၁၆ႏွစ္ေက်ာ္ခါစ...
ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး ပုသိမ္ေကာလိပ္တက္ေတာ့ ကားနဲ႕ မသြားပဲ မနက္ေစာေစာ ကန္သံုးဆင့္လမ္းကို စက္ဘီးစီးရတာလဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတယ္။
ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ႏွစ္တႏွစ္မွာတုန္းက စက္ဘီးစီးရင္း ေရွ႕ တလံေလာက္ကို မျမင္ရေတာ့တာ။ စက္ဘီးတူတူစီးဘက္ေတြနဲ႕ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္ၾကရင္း မ်က္ေတာ္ေတြေပၚက ႏွင္းေတြကို သေဘာတက် ရယ္ေမာခဲ့ရတာ ဘယ္လိုမွမေမ့ႏုိင္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေပါ့။
အသက္ ၂၀ ၀န္းက်င္
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာခ်မ္းခ်မ္းေအးေအးထဲ မနက္ေစာေစာ အေဆာင္ေရွ႕က ၿခံတံခါး၀မွာ လာထားတတ္တဲ့ ကိုယ့္နာမည္တပ္သစ္ခြျဖဴျဖဴေတြကို ဘယ္သူေပးလဲ မသိတတ္ပဲ ေန႕တုိင္းဆင္းယူၿပီး ဘုရားပန္းကပ္ခဲ့တာ။(အဲဒါ ဘယ္သူလဲ ခုထိမသိခဲ့ရဘူး)
အသက္ ၃၀ မွာ...
ခ်စ္တဲ့သူ ရွိရာ လြိဳင္ေကာ္ကို လိုက္သြားေတာ့လဲ ခုလိုဒီဇင္ဘာေအးေအးေတြ ႀကံဳရျပန္ေရာ။ အေႏြးထည္ေတြ တထပ္ႀကီး ၀တ္ၿပီး မနက္ေစာေစာ လမ္းထေလွ်ာက္ၾကရတာ၊ တျဖည္းျဖည္းတထည္ၿပီး တထည္ခၽြတ္ကိုင္ေတာ့ လက္ထဲမွာ အေႏြးထည္ခ်ည္းပံုေနတာ။ မီးပံုေတြ ဖိုၿပီး ရဲေဘာ္ေတြနဲ႕ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြေျပာရင္း ေခါင္ရည္ ရယ္ အသားကင္ရယ္နဲ႕ ႏွစ္သစ္ႀကိဳဆိုခဲ့ရတဲ့ ႏွစ္ေတြ ျပန္မဆံုႏုိင္ေသးတဲ့ အဲဒီရဲေဘာ္ေတြကိုလဲ အမွတ္ရမိေနေသးတယ္၊ ေတာင္ေတြ ၾကားထဲက လြိဳင္ေကာ္ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေအးျမမႈ လန္းဆန္းမႈေတြေၾကာင့္ ဒီေန႕ထိမေမ့ႏုိင္ပဲ ျမန္မာျပည္ျပန္ျဖစ္ရင္ လြိဳင္ေကာ္မွာ သြားေနခ်င္တယ္လို႕ ခဏခဏေျပာျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။
အသက္ ၄၀ ေက်ာ္...
ေနာ္ေ၀းေအာ္စလိုေဆာင္းရဲ႕ အႏႈတ္ ၇ ခ်မ္းေအးမႈမွာ တုိက္ရိုက္တင္ဆက္တခုအျဖစ္ ၂၀၀၈ ႏုိဘယ္ဆုရွင္ ပိုလန္သမတေဟာင္းကို ႏႈတ္ဆက္တဲ့ သတင္းသြားရုိက္တုန္းက ကင္မရာမန္းကလဲ လက္ေတြေအးခဲ၊ တင္ဆက္သူက်မကလဲ တုန္တုန္ခိုက္ခိုက္.. အဲဒါကလဲ အမွတ္တရတခု။

ခုေရာက္ေနတဲ့ မဲေဆာက္ကေတာ့ ေဆာင္းဆိုတာ သိသာယံုေလးေအးေနတာပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လဲ ဒီဇင္ဘာအေငြ႕အသက္ ခရစ္စမတ္သီခ်င္းဆုိသံေတြကေတာ့ ၾကားေနရၿပီေလ။ ၿခံတံခါး၀ကေန ဟက္ပီးခရစ္စမတ္ တူးယူ ဆုိတဲ့အသံသာသာေလးနဲ႕ လႈပ္ႏိႈးလာရင္ေတာ့ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ လိေမၼာ္သီးေတြ သၾကားလံုးေတြနဲ႕ ႀကိဳဆိုရဦးမွာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႕ပဲ တႏွစ္ၿပီး တႏွစ္ျဖတ္သန္းခဲ့ရ..
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို အမွတ္တရေပြ႕ဖက္လို႕..
နာက်င္မႈေတြကို ေမ့ပစ္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားလို႕..
က်ရံႈးခ့ဲရမႈေတြကို သင္ခန္းစာယူလို႕...
ေအာင္ျမင္မႈေတြက ေလွခါးထစ္အသြင္ေျပာင္းလို႕...
ဘ၀ႀကီး မဆံုးသေရြ႕... ဆက္ေလွ်ာက္ေနၾကရဦးမွာပဲ မဟုတ္လားးးး

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တကယ္ လြတ္ေျမာက္ၿပီ။

ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ က်မတို႕ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာျခင္းအတြက္ ၀မ္းေျမာက္စြာ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳထားတာပါ။

ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
ခင္မင္းေဇာ္